කරති ප්‍රේමය දුරින් දුරසිට

මාර්තු 7, 2010
සුපුන් සුදාරක ගෙනි

‍සොඳුරු සුකොමළ මියුරු මදහස
විදින සත්සර පෙමැති අදහස
දුරිනි නුදුරිනි හඬිනි පෙම්සර
විඳිමි සොඳුරිනි රැවැති නුඹ හස

පෙමැති අදරැති සුරැකි පෙම්බස
සයුරු නිම්නැති අදර හදබස
කරති ප්‍රේමය දුරින් දුරසිට
නුමුදු සොඳුරිය ළඟකැ ඇතිමෙන්

සුමුදු තොල් පෙති පහස විඳිමෙන්
කෝල වෙයි සිත අදර බැල්මෙන්
මියුරු සුමියුරු ප්‍රේම නල රැල්
විදිමි දින දින සිහිනයෙක මෙන්

සුරත සතපා නුඹේ මුව මත
පියුම් පෙති ලෙස පෙමින් කළඹා
ලවන් මතු තොල් තවා තෙරපා
ප්‍රේම සයුරෙහි නුඹව ගිල්වා

ස්වප්න සුර නිදි නොමැති රෑ යම
මවා සිහිනෙන් නුවන් අබියස
දෙනෙත් පෙති මත ලවන් සතපා
සිනිඳු සුළඟින් දෙවමි ප්‍රේමය

නොයන් දුරකට සයුරු තෙරෙතර
ළංව ඉනු මැන හදට ළංවී
හදේ ‍සොඳුරුම තැනට ළංවී
දොවනු මැන මා ප්‍රේම විල මැද

ආනන්දය…

මාර්තු 6, 2010



පසුගිය දිනෙක රාජකීය විද්‍යාලය වෙත කඩාවැදුනු ආනන්ද විද්‍යාලයීය (ශිෂ්‍ය) මැරයන් සිය ආනන්දය සපුරාගත්තේ මේ ආකාරයෙන්. තත්වය‍ ගෞරවනීයව සමනය කිරීමට පැමිණි රාජකීය විද්‍යාලයේ ශිෂ්‍ය නායකයන් දෙදෙනෙකුට බරපතළ තුවාල කරල තමන්ගේ ආනන්දය සපුරා ගත් ආනන්දයීයන් ගැන අපිට තියෙන්නෙ පුදුම කණගාටුවක්. සැමට සහෝදර ප්‍රතිපත්තිය අනුගමනය කරන රාජකීය විද්‍යාලය, ආනන්ද මල්ලිලාගේ මේ දඩබ්බර වැඩේ ඉවසලා මල්ලිලාට සමාව දීමයි කළ යුත්තෙ. අපි-අපි වගේ වෙලා, ආනන්ද වගේ නොවී ඉමු කියලයි කියන්න තියෙන්නෙ. ආනන්ද විද්‍යාලයට එරෙහිව අවි එසවීමෙන් වැලකෙන්න. රාජකීයත්වය රැකගන්න. රාජකීයයන් රාජකීය සම්ප්‍රදාය රකින්නේ අතින් පයින් නෙවෙයි. ආනන්ද විද්‍යාල‍‍යේ මේ ක්‍රියාකාරීත්වයට එරෙහිව ලෝක ප්‍රජා‍වගේ ඇස් අරින්න නම්, හැමවෙලාවෙම සාමකාමීව කටයුතු කරන්න. මේ වේලාව නිහඬව සිටි අප හැමදෙනාගේම හඬ අවදි කරන්නයි. ආනන්ද විද්‍යාලයට වඩා බුද්ධිමත්ව කටයුතු කරමු. ශ්‍රේෂ්ඨ ආනන්ද විද්‍යාලයීය ආදි ශිෂ්‍යයින්ට නම් අපිට කියන්න තියෙන්නෙ බොහොම කණගාටුයි කියල විතරයි. මේක හරියට උඩ බලාගෙන කෙල ගහගත්ත වගේ වැඩක්.

ආනන්දය ආනන්දනීයයි…

තවත් සියදිවිනසාගැනීමක්!

මාර්තු 2, 2010

වෙනද වගේ සංගම් වැඩවලට පන්තියේ වැඩ අතපසු කරගන්නෙ නැතුව හොඳ ළම‍ය වගේ කලාතුරකින් පන්තියට වෙලා ඉන්නකොට, පන්තියේ යාළුවෝ කතා වෙන දෙයක් එක පාරටම කනට වැටුන. කනට වැ‍ටුනෙ නම් එච්චර සුබ ආරන්චියක් නෙවෙයි. මේක තවත් සිය දිවි නසාගැනීමක්!

සියදිවි නසාගෙන ඇත්තේ පාසල් ශිෂ්‍යයෙක්. නම ගම වයස මම කියන්නෙ නම් දන්නේ නැහැ. නමුත් මරණයට මුල්වූ සිද්ධිය, එහෙමත් නැත්නම් සියදිවි නසාගැනීමට හේතුවක් වුන කාරණය නම් මගේ යාළුවන්ගේ කතාබහෙන් දැනගන්න ලැබුන. ඒ කතාව කෙටියෙන් කිව්වොත්; තමන් ආදරය කරපු තමන්ගේ පෙම්වතිය. තමන්ව අතඇරලා තමන්ගේ හොඳම යාළුවෙකුගේ පෙම්වතිය වීමයි මේ අවාසනාවන්ත සියදිවි නසාගැනීමට හේතුව.

පහුගිය වර්ෂයේ එක්තරා විශේෂ සහගත සියදිවි නසාගැනීමේ සිද්ධියකින් පස්සෙ, ජනමාධ්‍යවලට විකිණීමට සුදුසු මට්ටමෙන් ඉහළ ගියපු ප්‍රවෘත්ති ඉල්ලුම වුනේ සියදිවි නසාගැනීම් පිළිබඳ ඉල්ලුම. සියදිවි නසාගැනීමක් පිටිපස්සෙ බොහෝ සංවේදී කතා රැසක් ‍ගොනු වෙලා තියෙන නිසා තමයි, බොහෝ දෙනා නිරායාසයෙන්ම මේ වගේ ප්‍රවෘත්ති පිළිබඳව වැඩි උනන්දුවක් දක්වන්නට ඇත්තෙ.‍ කොහොම වුනත්, මනෝවිද්‍යාත්මක සාධක මත සියදිවි නසාගැනීම් පිළිබඳ ප්‍රවෘත්ති දැන් වාර්තා වෙන්නේ නැහැ.

කොහොමහරි තවමත් සියදිවි නසාගැනීම් වෙනව. ඒක තවත් වැඩිවෙන ප්‍රතිශතයක් මිසක්, අඩුවෙන ප්‍රතිශතයක් ගැන නම් හිතාගන්න බැහැ. සියදිවි නසාගැනීමේ ප්‍රතිශතය අතින් ඉහළම රට ජපානය. ළඟදි නිකුත් වුන “ත්‍රී ඉඩියට්ස්” චිත්‍රපටිය යටින් යන්නෙත් සියදිවි නසාගැනීම පිළිබඳ කෙරෙන වි‍වේචනයක් හරහා. සියදිවි නසාගැනීම් සියයට සියයකින් නවත්වන්න නම් බැරිවෙයි. ඒත් අවාසනාවන්ත සියදිවි නසාගැනීම් එකක් දෙකක් හෝ නවත්වාගන්න හැකි‍වුනොත්, මේ ලෝකය තවත් ලස්සන වෙන්න පුලුවන්.

මීට කාලයකට පෙර සිසු සිසුවියන් කණ්ඩායමක්ම සියදිවි නසාගත්තේ තම ගුරුවරයා විසින් තමන්ගේ නිවෙස් වලට තමන්ගේ පෙම් සම්බන්ධාව එළිදරව් කියනවා කෙ‍රුනු තර්ජනය උඩ. සියදිවි නසාගැනීම් සඳහා මුල් වෙන ප්‍රධානම සාධකය අද ආදරය කියන මාතෘකාව වෙලා.

ආදරය සුන්දර නම්, ඇයි ආදරය නිසා සියදිවි නසාගන්නෙ?

මේක බරපතළ කාරණයක්. ආදරය තරම් දරුණුවට දැනෙන තවත් දෙයක් නැති බව මමත් පිළිගන්න කාරණයක්. මමත් මේ වෙනකොට පෞද්ගලිකව සමහර දේවල් ගැන ගොඩක් හිතන්න බලන්න පුරුදු වෙලා තියෙන කෙනෙක්. ආදරය සුන්දර නිසා, ආදරය නිසා සියදිවි නසාගැනීමට පෙළබෙන්නෙ, ඒ ආදරයේ සුන්දරත්වය තමන්වෙත අහිමි වීමේ විරහවෙන්ද? තමන්ට තමන් පිළිබඳ අවතක්සේරුවක්, එහෙමත් නැත්නම් තමන්ගේ හිත ඇතුළෙ විශාල රික්තයක් නිර්මාණය වෙලා, ඒ රික්තයේ පුපුරායාමක් විදිහට මේක දකින්නත් පුලුවන්.

තමන් ආදරය කරන්නේ සාපේක්ෂව කියන කාරණය මම බොහෝ විට කියල ඇති. ‍ඉතින් තමන් ආදරය කරන කෙනාගේ සිතැඟි තේරුම්ගෙන ඇයට හෝ ඔහුට කැමති තෝරාගැනීමක් කරගැනීමට ඉඩදීම උපේක්ෂාවෙන් භාරගැනීමට අර මුලින් කියපු කතා නායකයාට හැකියාවක් තිබුනානම්, ඒ අවාසනාවන්ත මරණය නවත්වාගැනීමට හැකියාව තිබුනා වෙන්න පුලුවන්. ඒත් අපි කියන තරම් මේ කාරණය ලෙහෙසි පහසු කාරණය නෙවෙයි. හුදෙක් ආදරය, බොහෝවිට ආත්මාර්ථකාමය වෙන්නත් පුලුවන්. මේ ආත්මාර්ථකාමය මගේ, ඔබේ කාගෙහරි හිතක හොර රහසේ සැඟවිලා ඉන්න පුලුවන්. අපි මොනව කිව්වත්, අපි පෘතග්ජන මිනිස්සු.

තවත් දෙයක්, බොහෝ දෙනෙක් ආදරය කළත්. ආදරයේ සොබාවික නීති පද්ධතිය අඳුනගෙන ඉන්න එක වැදගත්. ඉතින් මේ දේවල් අපේ පාසලේ සිලබස් එකේ නැහැ. තියෙන තරගකාරී සමාජය ඇතුළෙ මේ දේවල් අඳුරගන්න මටත් බැරිවෙලා තියෙනව. මොනදේ වුනත්, ඔබ ආදරය කරන කෙනා එක්ක විවෘතව කතා කරන්න. ආදරය කරන කෙනා අඳුරගන්න. සමහර විට ඔබේ ආදරය අවුරුදු 5ක් 10ක් වෙන්නත් පුලුවන්. ඒත් අපි නොදන්න පැති ගොඩක් තියෙන්න පුලුවන්. ‍බොහෝවිට වර්තමානයේ පෙනෙන දෙයක් තමයි අවුරුදු ගාණක් පෙම් සම්බන්ධතා පවත්වාගෙන ඉඳල, විවාහ වෙලා ටික දවසකින් තමන්ගෙ විවාහ ජීවිතය කටුගාන අය.

ආදරය හා ලිංගිකත්වය කියන්නෙ සෑහෙන සීරියස් දෙයක්. අපේ වැරදි ගොඩක් තියෙනවා වෙන්න පුලුවන්. ඒ වැරදි අවබෝධ කරගෙන ඉදිරියට යන්න. කවදාවත් තමන්ගෙ ගමන සියතින් නසාගන්න උත්සාහකරන්න එපා. පුලුවන්තරම් ඔබේ යහළුවන්, මිතුරු මිතුරියන්, පෙම්වතා හෝ පෙම්වතිය එක්ක ඇතිතරම් කතාකරන්න. ප්‍රශ්න විසඳගන්න. තත්වය දරුණු නම් හෝ පාලනය කරගැනීමට නොහැකි නම් කරුණු අවබෝධයෙන් යුතුව දෙපාර්ශවයම සතුටෙන් වෙන්වෙන්න. හැබැයි, අමතක කරන්න එපා! තමාට තමාවත් විශ්වාස කරගන්න බැරි ලෝකයකයි අපි ඉන්නෙ.

විශ්වාසය ගැන අතුරු කතාවක් මේ මාතෘකාව ඇතුළටම ගේන්නම්. කවදාවත් ජනමාධ්‍ය විශ්වාස කරන්න එපා. විශේෂයෙන්ම ලංකාවෙ ජනමාධ්‍ය. කවුද ඇත්ත කියන්නෙ, කවුද බොරු කියන්නෙ කියල තේරුම්ගන්න බැරි ලෝකයක් මේක. එහෙම කවුරුවත් තේරුම්ගන්න බැරිවෙන ලෝකයක ඉන්න අපි, සියදිවිනසාගන්නේ අපිට කවුරුවන්වත් විශ්වාස කරන්න බැරි නිසාද? ලෝකෙ අපිට විශ්වාස කරන්න පුලුවන් කවුරුත්ම නැද්ද?

අපි අසරණයි.

ගෝලීය උණුසුම

පෙබරවාරි 28, 2010

මෙච්චර කල් මට පෞද්ගලිකව නොදැනුන දෙයක් දැන් දැනෙන්න පටන් අරගෙන. ඒ මොකක්වත් නෙවෙයි. ගෝලීය උණුසුම. ගෝලය කෙසේවෙතත්. ගෝලය මැද්දෙ පුංචි (අ)මුතු ඇ‍ටේ නම් මේ දවස්වල විඳින්නෙ පුදුම පීඩාවක්. මේ තත්වෙ දිගටම තිබුනොත් නම්, මැතිවරණ උණුසුම කෙසේවෙතත්. කට්ටිය ගෝලීය උණුසුමෙන් හෙම්බත්වෙයි කියලයි මට නං හිතෙන්නෙ.

වැඩවසම් යුගයෙන් පස්සෙ එන කාර්මික විප්ලව යුගයෙ අවුරුදු 200 පහුකරගෙන එනකොට අපි හැමෝම ආතතියෙන් කඩා වැටිල. සල්‍ලි පස්සෙ දුවගෙන යන සමාජ ක්‍රමයක් ඇතුළෙ පරිසර පද්ධති වලට ඒක සෑහෙන්න බලපෑවෙ නොමිලේ සොබාදහමෙන් ලැබෙන ගස්, වැල්, ගල්, මුල්, මල්, තෙල් මේ හැමදෙයකටම ආර්ථික වටිනාකමක් එකතුවුන නිසා. ලොකු ලොකු ඉඩම් එකතුකරගත්ත අයට පස්සෙ කාලෙ ආර්ථික වශයෙන් සෑහෙන්න වාසියි!

මේ අවුරුදු දෙසිය ගාණ ඇතුළෙ පරිසර සම්පත් සීඝ්‍ර වශයෙන් මුදල් බවට පරිවර්තනය වෙලා වාෂ්ප වේගෙන යනකොට, බහුතරය‍‍කගෙ ඔළුවෙ මේ සම්පත් රැකගන්නෙ කොහොමද කියල කිසීම හැඟීමක් තිබුනෙ නැහැ. භෞතික දියුණුව සියයට දාහකින් අඛණ්ඩව වර්ධනය වෙනකොට ඊට ප්‍රතිලෝමව ආධ්‍යාත්මික දියුණුව පාරිසරික බැඳීම් පද්ධතිය සියයට දස දහසකින් කඩාගෙන වැටෙන්න පටන්ගත්ත.

පරිසරය සමඟ බැඳුන විශිෂ්ට ජන කොට්ඨාශ වුන මායාවරු, රතු ඉන්දියන්වරු සහ ඕස්ට්‍රේලියානු ඇබරින්ජියානුවන් සමූල ඝාතනය කරල ඔවුන්ගෙ නිජ භූමි අයිතිකරගත්ත සුදු ජාතියන්, දැන් ඉන්නෙ සෑහෙන්න දියුණු මට්ටමක. ඊට පස්සෙ ඒ සුදු ජාතීන්ට තමන්ගෙ පුද්ගල ශ්‍රමය අලෙවි කිරීමේ කඩිසර දක්ෂයින් වුන ජපානය තවත් ඉහළ තැනක. ඒත් ලංකාව කියන්නෙ කිසිම විදිහකින් ක්‍රමානුකූලව භෞතික දියුණුවක් අත්පත්කරගත් රටක් නෙවෙයි. දියුණුව අතින් අපි සෑහෙන්න පිටිපස්සෙන් වගේම, පාරිසරික අතිනුත් අපිට පේන්න තියෙන දියුණුවක් නැත්තෙ ගෝලීය උණුසුම හා සමගාමීව ඉහළ යන මැතිවරණ උණුසුමේ අශෝභනම ප්‍රතිඵලයක් වෙන ඡන්ද පෝස්ටර් කටවුට් වලින් පිරිච්ච තාප්ප දැක්කාම. ඒක තනිකරම අපේ හිත්වලට ගෙන‍එන්නෙ මානසික අසහනයක්. ඒකත් එක්තරා ආකාරයක පාරිසරික දූෂණයක්. කෙලින්ම කිව්වොත් සොබාදහම් මාතාව අතවරයට ලක් වෙලා ඉවරයි!

ගෝලීය උණුසුම ඉහළ යාම පිළිබඳව සෑහෙන්න කරුණු කාරණා තොගයක් තියෙනව. ඒව එකින් එක විස්තර කිරීම අවශ්‍ය නැහැ. පුවත්පත්, ගුවන්විදුලි, රූපවාහිනී සහ අන්තර්ජාලය වගේ මාධ්‍යවලින් ‍පොඩ්ඩක් හොයල බැලුවොත් සෑහෙන්න තොරතුරු දැනගන්න පුලුවන් වෙයි. සාමාන්‍යයෙන් මම කතාකරන්නෙ වල්-පල් නෙව. ඉතින් අපි ටිකක් වල්පල් කතාකරමු.

මේ දවස්වල ඡන්ද උණුසුමත් එක්ක ‍ගෝලීය උණුසුම ඉහළ යනඑක ඉස්සරහට සෑහෙන්න බලපාන කාරණයක්. උණුසුම ඉහළ යාම නිසා සාමාන්‍ය මිනිස්සුන්ගෙ ලේ රත්වෙන එක ස්වභාවිකයිනෙ. මේ ලේ රත්වෙන උණුසුම පිටකරගන්න බොහෝ විට උත්සාහ කරන්නෙ ගැටුම් වලින් බව පේන්න තියෙන කාරණයක්. ඉතින් ඡන්ද උණුසුමත් එක්ක මිනිස්සුන්ගෙ ලේ රත්වෙන එකත්, මේ ගෝලීය උණුසුම වැඩිවෙනකොට ඒ රත්වීම දෙගුණ වීමත් නිසා අපිට ඉස්සරහට ගැටුම් වලින් පිරුණු ලංකාවක් දකින්න ලැබෙයි කියල තමයි අපිට අනාවැකි කියන්න පුලුවන්.

එහෙම නොවෙන්න නම් කරන්න දේවලුත් නැතුවා නෙවෙයි.

යන යන තැන ජංගම නාන තටාක ගෙනියන එක ඇඟට ගුණයි. මොකද එතකොට පුලුවන් තමන්ගෙ ජනතාව ඒකට බස්සලා පවත්වන දේශන පවත්වගෙන යන්න. ඒ වගේම ජනතාවට ටවල් එකක් දීල, ගුවන් යානා මඟින් වතුර ඉහින එකත් නරකම නෑ. මොකද ජනතාව කූල් ඩවුන් එකේ තියාගන්න එකයි වැදගත්. නැතිනම් ලේ කුපිත වෙන ජනතාව මැතිවරණ වේදිකාව උඩට කඩාගෙන පනින්න පුළුවන්! කවුරුහරි ප්‍රතිවාදියො කැති පොලු මුගුරු අරගෙන ආවොත් ගහගන්න යන්න එපා. කරන්න තියෙන්නෙ නාවන එකයි. මේකට අපේ පොලීසිය ගාව හොඳ උපකරණයක් තියෙනවා නෙව. අර අපේ කැම්පස් අයියල පාරට බැහැල උද්ඝෝෂණය කරනකොට විදින්නෙ, අන්න ඒක මේ ගෝලීය උණුසුම ඉහළ යාමත් එක්ක පොලීසියෙන් ක්‍රියාවට නැගුන හොඳ අදහසක් කියල තමයි සුදාරකගෙ පුංචි මොල ගෙඩියට තේරෙන්නෙ.

‍මේ දේශපාලන වසන්තය නිසා කට්ටියගෙ මඩ ප්‍රහාර සැලකිය යුතු මට්ටමින් ඉහළ යනකොට, ඕනෑම දේශපාලන පක්ෂයක ඉන්නව රෙදි හෝදන ‍කෙනෙක්. ඉතින් මිනිහට ගජ වාසි. රෙදි හෝදනව කියන රාජකාරිය හැමෝටම කරන්න බැහැ. පොඩ්ඩ වැරදුනොත් ඉතින් මඩ නාගෙන තමයි ගෙදර යන්න වෙන්නෙ. ඉතින් එහෙව් එකේ මේ ගෝලීය උණුසුමෙන් හොඳට ප්‍රයෝජන ගන්න පුලුවන්. රෙදි හෝදලා ඉක්මනට වේලගන්න පුළුවන් නිසා ආයෙත් දේශපාලකයින්ට මහජනතාව ඉදිරියේ පාරෙ බැහැල යන්න පුලුවන්.

ඉතින් රෙදි හෝදන්නන්ට ජයවේවා!

ප. ලි: ගෝලීය උණුසුම ගැන විකීපීඩියාවෙන් කියවන්න අමතක කරන්න එපා!

3 IDIOTS | DON’T BE STUPID! BE AN IDIOT!

පෙබරවාරි 26, 2010

මේක සෑහෙන්න කලින් ලියන්න හිටපු ලිපියක්. ඒ වුනාට දැන් වුනත් ඒ ලියමනට ප්‍රමාද නැහැ කියලයි හිතුනෙ. මතකයට නැගෙන විශේෂ දවසක් වුන ඒ දවසෙ වි‍ශේෂ සිද්ධියකින් පස්සෙ මමත්, තවත් අපේ ගැන්සියේ කිහිපදෙනෙක් එකට ‍එකතු වුනේ චිත්‍රපටියක් බලන්න යන්න. සාමාන්‍යපෙළ විභාගය ලියපු අන්තිම දවසෙ රබ් නේ බනා ඩි ජෝඩී චිත්‍රපටිය බලන්න එකතුවුන අපේ නේවාසිකාගාරයේ ගැන්සිය තවමත් තැන තැන චිත්‍රපටි බලන්න තැන තැන එකතුවෙනව. මේකත් ඒ ‍වගේ අවස්ථාවක්.

චිත්‍රපටිය බලන්න යනකොට මැජෙස්ටික් සිටි ‍සිනෙමා එකට සෑහෙන්න පෝලිමක්. චිත්‍රපටිය ප්‍රදර්ශනය ආරම්භ කරල සැලකිය යුතු සෑහෙන්න කාලයක් ඒ වෙනකොට ගතවෙලා තිබුනත්, තවම චිත්‍රපටියෙ උණුසුම නොගිහින් තිබීම පිළිබඳව අපට දැනුනෙ පුදුමයක්. සෑහෙන්න වෙලාවක් පෝලිමේ රැඳුන අපි, අන්තිමේ තදබදය අස්සෙ ඇතුළට ගියේ චිත්‍රපටිය බැලීමේ පුදුම ආශාවකින්.

අමීර් ඛාන් නළුවෙක් විදිහට අපේ ජීවිත වලට සෑහෙන්න බලපෑම් කරපු කෙනෙක්. ඒක හරි පුදුමාකාර දෙයක්. චිත්‍රපටි වලට සෑහෙන්න ‍ලොකු බලපෑමක් මිනිස් ජීවිත වලට කරන්න පුලුවන්. සිතිවිලි ආකල්ප වෙනස් කිරීමේ හැකියාවක් අපිට තියේනම්, අපිට සෑහෙන්න වෙනසකට මුල පුරන්න පුළුවනි. වෙනසක් තමයි වැදගත්. අමීර් ඛාන් දිහා ආපස්සට හැරිල බැලුවොත්, අමීර් ඛාන්ගෙ රංගනය ඉදිරිපත් වුන මෑත චිත්‍රපටි පෙළගැස්ම සැලකිල්ලට අරගත්තොත්, පිළිවෙලින් මංගල් පාණ්ඩේ, ‍රංග්දෙ බසන්තී, ෆනා, තාරේ සමීන් පර්, ගජිනි. මේ චිත්‍රපටි අතරින් නැවත නිෂ්පාදනයක් වෙන ගජිනි චිත්‍රපටිය මඳකට අත්ඇරියොත් ඉතිරි හැම චිත්‍රපටියකම කතා තේමාවන් අති‍ශයෙන්ම සුවිශේෂීයි. ඒ අතරෙන් රං‍ග්දේ බසන්තී චිත්‍රපටිය සුවිශේෂයි. ගජිනි චිත්‍රපටිය ගත්තොත් චිත්‍රපටියේ කූටප්‍රාප්ති දර්ශනය එහෙම නැතිනම් climax එක, අමීර් ඛාන්ගේම රචනයක්. ඒක දමිළ චිත්‍රපටියට වඩා වෙනස්.

‍‍අමීර් ඛාන් ගැන අතිරේක විස්තරයක් ගෙනාවෙ චිත්‍රපටියට ඇතුළත්වෙන්න පාර හදාගෙන. කලින් රඟපෑම්වල අපූර්වත්වය දන්න නිසාම. අමීර් ඛාන්ගේ චිත්‍රපටියක් අතඅරිනවා බොරු! ඒකයි ආයෙමත් සැරයක් චිත්‍රපටිය බලන්න ගියෙත්!

වැඩවසම් ක්‍රමයයි, වර්තමාන ක්‍රමයයි අතර වෙනසක් නැහැ කියල තේරුම්ගියෙත් ‍මේ චිත්‍රපටිය බලලම තමයි. ඒක සංකීර්ණ කතාවක්. කෙටියෙන් කිව්වොත්… වැඩවසම් ක්‍රමය ඇතුළෙ කෙනෙක්ගෙ උපතින් කෙනෙකුගේ කුලය තීරණය වුනා. රැකියාව කුලය මත පදනම් වීම නිසා, කෙනෙක් කරන්නෙ තමන්ට කරන්න තියෙන දේ මිස, තමන්ට ඕනෙ දේ නොවෙයි. අලුත් ක්‍රමයත් වැඩවසම් ක්‍රමයට අලුත් ඇඳුම් ඇන්දවීමක් විතරයි. ඒක ටිකක් වැඩවසම් ක්‍රමයට වඩා සංකීර්ණයි. උපතින් මඟපෙන්වන්නෙ ඉංජිනේරුවෙක් හෝ වෛද්‍යවරයෙක් වෙන්න විතරයි. ඒක ලංකාවෙ විතරක් නෙවෙයි. තවත් තැන් වල එහෙමමයි. ඒ අතින් බැලුවාම ඒක තමයි හැමදාටම ගැලපෙන ඇත්ත. ඒක ගැනයි අපි මෙච්චර වදවෙන්නෙ. නිව්ටන්ගෙ තියරි වගේ, ලෝකය කැරකෙන්නෙ අපිට තේරෙන්නෙ නැති ක්‍රමයක්, සිස්ටම් එකක් ඇතුළෙ. ඉතින් එහෙව් එකේ ‍ඒක වෙනස් කරන්න වෙරදරන කාලය හිත සතුටින් ජීවත් වීම, ක්‍රමය වෙනස් වීම නිසා සිහින කඩාගෙන බිම ඇදවැටීමෙන් ඇතිවන සමාජ කලකිරීමට වඩා හොඳයි කියලයි එක වෙලාවකට හිතෙන්නෙ.

කතා කරන්න පටන්ගත්තෙ ත්‍රී ඉඩියට්ස් චිත්‍රපටය ගැන. තමන්ගෙ ඉංජිනේරු උපාධිය සම්පූර්ණ කරගන්න ඉංජි‍නේරු පීඨයට එන දෙන්නෙකුට. අපූරු කාමර සගයෙක් හම්බවෙනව. ඒ රැන්චෝ. යාලුවෝ දෙන්නාගෙ නම් කිව්වොත්, එක්කෙනෙක් ෆර්හාන් කුරේෂි. අනිත් කෙනා රාජු රස්තෝගි. මේ තුන්දෙනාගෙ චරිත වලට පණ පොවන්නෙ රංග්දේ බසන්ති චිත්‍රපටියෙදි මුනගැහුන යාළුවෝම තමයි. ඒ අමීර් ඛාන්, මාධවන් ‍වගේම ෂර්මන් ජෝෂි. තිරයෙ විවේක කාලයෙන් පස්සෙ ඇඟටයි හිතටයි දැනෙන්නෙ කම්පනයක්! ඒ කම්පනය දැනෙන්න නම් චිත්‍රපටිය බලන්නම ඕනෙ.

චිත්‍රපටය බොලිවුඩ් විලාසිතාවේම චිත්‍රපටයක් වුනත්, ඇතුළෙන් අපට නොදැනී ගලාගෙන යන කතාව විශ්වීයයි. සමහර වෙලාවට අපි හිනාවුනේ අපි අපිටම. අපි හිනාවුනේ නවකවදයට වෙන්න පුලුවන්. අපි හිනාවුනේ මොකක්හරි රඟපෑමකට වෙන්න පුලුවන්. ඒත් ඒ හිනාවුනේ අපි අපිටමයි.

චිත්‍රපටියෙ තියෙන්නෙ හිනාව විතරක් නෙවෙයි. කටේ හිනාව පුරවගෙන ඉදිද්දි එකපාරටම මුළු හිනාවම අපෙන් ඈතට අයින් කරල අපි හිනාවුනේ අපිටම කියල පෙන්නනව. කවදාවත් ප්‍රශ්න වලින් පැනල යන්න එපා. All Is Well කියල  හිතාගන්න. තමන්ගෙ හදවතට ඒක දැනෙන්න දෙන්න. එතකොට හැමදේම හරියාවි.

‍මේ චිත්‍රපටිය අපි විතරක් බලල ‍තේරුමක් නැහැ. අපෙ අම්මල තාත්තලාට මේව පෙන්නන්න ඕනෙ. ඒත් ඒ අයට කෝ මේව බලන්න වෙලාවක්?

මේ තියෙන්නෙ 3 IDIOTS චිත්‍රපටයේ වීඩියෝ කිහිපයක්. වෙබ් පිටුව මත පෙන්වීමේ හැකියාව නම් නැතිකරල. ඒක නිසා ගිහිල්ලම බලන්න වෙනව. බැලුවා කියල පාඩුවක් නම් නෑ!

තවත් වීඩියෝ මෙතැන තියෙනවා – http://www.youtube.com/user/3idiots

ජීවිතය, ආදරය, මිත්‍රත්වය, දෙමව්පිය දූදරු බැඳීම්, වගකීම් ගැන නිදහසේ කතාකරන මේ චිත්‍රපටිය කවදාවත් මඟහරින්න එපා. තියෙන තැනක් ‍හොයාගෙන බලන්න යන්න අද හෙටම.

ජීවිතය තනිකරම රේස් එකක්. දුවන්න, ඒත් හති වැටිලා නතර වෙන්න නම් එපා!

අවුරුදු දෙකක බ්ලොග් කෙරුවාව

පෙබරවාරි 26, 2010

කාලයක්ම බ්ලොග් අවකාශයේ නිහඬව හිටියා නෙව. ඒත් දැන් නිහැඬියාවට තිත තියන්න ඕනෙ කාලෙ ඇවිත් කියලයි හිතෙන්නෙ. මං හිතන්නෙ මාස දෙක තුනකින් හරියට කෙටි කතාවක්වත් ‍ලිව්වේ නැති තරම්. ඉතින් ඔය ඉන්න එකේ ඒවත් ඉඩ තියෙන තියෙන විදිහට ලියන්න ඕනෙ. මාතෘකාවෙන් පිට යාම මගේ සිරිත නිසාම මුලින් කිව්වෙම මාතෘකාවට එච්චර අදාළ නැති දෙයක්.

බ්ලොග් අවකාශයේ නිහඬව ඉන්න තවත් හේතු වුනේ හෙන ගැහුව වගේ අන්තර්ජාල සම්බන්ධතාව බිඳවැටීමත්. ඒත් එක්කම බ්ලොග් අඩවිය බිම ඇදගෙන වැටීමත් හරි. ඔන්න ඒ ප්‍රශ්න ඉවරයක් වුනා කියමු‍කෝ. වර්ඩ්ප්‍රෙස් ඩොට් කොම් උඩ‍ට බ්ලොග් අඩවිය අරගෙන එද්දි, මට නිකමට වගේ හිතුන කවද්ද මුලින්ම බ්ලොග් එක ලියල තියෙන දවස කියල හොයල බලන්න. බැලින්නම් දෙදාස් අට අවුරුද්දෙ ජනවාරි 20. ඒක බ්ලොග් ලිපියක් නෙවෙයි. බ්ලොග් එක හදන මුල් කාලෙ නිකන් ‍විහිළුවට වගේ දාපු පොඩි සටහනක්. ඒ අර්ථයෙන් ගත්තම ඊට පහුවෙනිද ඕම් ශාන්ති ඕම් චිත්‍රපටිය ගැන ලියල තමයි මේ ලියවෙන සුදාරකගේ අන්තර්ජාල සටහන ලියවෙන්න පටන් අරගෙන තියෙන්නෙ.

මීට කලින් බ්ලොග්-ස්‍‍පොට් ඇතුළෙ මුලින්ම බ්ලොග් කෙරුවාව පටන්ගත්තත්. ඒක එතන තියාගෙන හිටියෙ නම් නැහැ. කෙලින්ම වර්ඩ්ප්‍රෙස් වලිනුයි වැඩේ පටන්අරගත්තෙ. ඉතින් එහෙම බලනකොටත්, ඕම් ශාන්ති ඕම් චිත්‍රපටියෙන් ලිවිල්ල ඇරඹුන දිනය 21වීමත්, මේ කියන හැම මාසෙම විසි එක්වෙනි දිනය ජීවිතයත් එක්ක මහ ගුප්ත විදිහට බැඳිල තියෙන නිසාත්. මමම බ්ලොග් අඩවියේ ආරම්භක දිනය විදිහට දෙදාස් අටේ ජනවාරි විසිඑක්වෙනි දිනය තීරණය කළා. ඒක තනිකර ඒකමතික ඒකාධිපති තීරණයක්!

එහෙම ගත්තාම 2010 ජනවාරි 21වෙනි දිනයට මේ බ්ලොග් අඩවියට අවුරුදු 2ක්. “සුදාරකගේ අන්තර්ජාල සටහන” කියන නම මේකට වැටුනෙ හිතාමතා නෙවෙයි. ඒක නිකම්ම ඔළුවට ආපු නමක් වෙන්න ඇති. කොහොමහරි මේ නම මේකට වැටෙන්න හේතුවක් වෙන්න ඇත්තෙ ඒ කාලෙ අන්තර්ජාලයේ තිබුන සීමිත සිංහල බ්ලොග් ප්‍රමාණයක් අතරින් නිතිපතා වගේ යාවත්කාල වුන, හැම වෙලාවෙම වගේ කියවපු “මලින්තගේ සටහන” වෙන්න ඕනෙ. “මලින්තගේ” නම කපල ඒකට “සුදාරක” දාලා, ඒ මැදට “අන්තර්ජාල” ඔබල තමයි බ්ලොග් අඩවියට නම හදාගත්තෙ. මට මතක විදිහට නම් වුනේ එහෙමයි. :)

ඒ කාලෙ මම පොඩි එකා. දැනුත් මහලොකු වෙනසක් නැහැ ඉතින් බැලුවම. තාමත් ඒ උස ඒ උසමයි, ඒ කොට ඒ කොටමයි! :D හැබැයි බ්ලොග් ලියන්න පටන්ගත්ත එකෙන් ජීව විද්‍යාත්මකව වෙන වැඩිවිය පැමිණීම ඉක්මවෙලා ගිහින් නියම විදිහට සිතිවිලි පරිණත කරගන්න ලැබුනෙ ‍මේ අවුරුදු දෙකක් වගේ සුලු කාලයක් ඇතුළත. ඒ කාලයේ බ්ලොග් ලිවීමත්, ඒකට එන ප්‍රතිචාරත්… ඒ වගේම අන්තර්ජාලය හරහා ඇසුරුකරන්න ලැබුන පුද්ගලයින් කිහිප දෙනෙක් නිසා හිතන විදිහ සෑහෙන්න මට්ටමකින් වෙනස් වුනා. ඒක අන්තර්ජාලයට පහසුවෙන් සිංහල එකතුවීම කියන කාරණය වෙන්න පුලුවන්. මම ඒකෙන් අදහස් කරේ, ‍කෙනෙක්ට තමන් හිතන භාෂා‍වෙන් වැඩකරන්න, අන්තර්ජාලයේ සැරිසරන්න වැඩිපුර අවස්ථාව ලැබුනොත් ඒකෙන් ලොකු ආකල්ප වෙනසක් කරන්න පුලුවනි. ඒක කෙලින්ම බලපාන්නෙ රටේ දියුණුවට. ඒකයි මොන මඩ ප්‍රචාර, දේශපාලනික, ‍අදේශපාලනික, වැඩිහිටි අන්තර්ගත අරව මේව තිබුනත් මේව බලෙන් වාරණය සහ පාලනය නොකර ඉන්න ඕනෙ. කුතුහලය තියෙනවානම් ඒවා සොයායෑමේ වරදක් දකින්න නැහැ. මේව වාරණය වුනොත් අපිට ඉතිරිවෙන්නෙ බබාලන්තයක් විතරයි. සමහරවිට මුකුත්ම ඉතිරිවෙන එකක් නැතිවෙන්නත් පුලුවන්!

ආයෙත් මාතෘකාව වෙනත් පැත්තකට හැරෙව්ව නෙව. ඒක මගේ හැටි.

මට කියන්න ඕනෙ වුනේ බ්ලොග් අවකාශය කෙනෙක්ව උපරිම වශයෙන් පරිණත කරනව. ඒ කියන්නෙ අපි හරිහැටි ප්‍රස්ථාරගත කිරීමක් කරොත් කෙනෙක් බ්ලොග් අවකාශයට ඇතුළත් වීමට පෙර හා පසු කියල. අහස උසට කඩාගෙන යන වර්ධන රේඛාවක් දකින්න ලැබෙයි. ඒක තමයි ඇත්ත.

ඉතින්‍ සුදාරකගේ අන්තර්ජාල සටහනට අවුරුදු දෙකයි. ඉස්සරහට පන කෙන්ද රැකුණොත් සහ 2012 ‍‍ලෝක විනාශය සිද්ධ නොවුනොත්, තව ඉස්සරහට ‍මොනවහරි ලියන්න ලැබෙයි. මතක තියාගන්න. මේ බ්ලොග් එකේ තියෙන්නෙ 100%ක්ම වල්-පල්. මුල ඉඳල අගට බැලුවොත් සමහර විට කියවපු දෙයක් ඇත්තෙ නෑ වගේ දැනෙන්නත් පුලුවනි. ඒක තමයි මේ ලිවිල්ලෙ හැටි.