ලියන්න නම් කොච්චර දේවල් තියෙනවාද? පුද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල ගැන, ආදරය ගැන සහ මොනවත්ම ලියන්න ඉතිරි නොවුනොත් කෙටි කතාවක් හෝ කවි වුනත් ලියන්න පුලුවන් නෙව. ඒ වුනාට මේ දවස්වල ඔළුව යකාගෙ කම්මල වගේ. පහුගිය අවුරුද්දෙ නොලිව්ව උසස් පෙළත්, උපාධියේ විභාග දෙකක්ම එකතු වෙලා තියෙන නිසා මොන? කොහේ ලියන්නද? ඒත් මාසෙකට එකක්වත් අඩුම තරමෙ ලියන්න උත්සාහ කරනවා.

සුදාරකගේ අන්තර්ජාල සටහන පටන්ගන්නෙ සුදාරක සාමාන්‍ය පෙළ කරන අවුරුද්දෙ. එතකොට සිංහල යුනිකෝඩ් සමූහය ආරම්භ වෙලා තිබුන එකෙන් තමයි සිංහලෙන් ලියන සෑහෙන්න පිරිසක් අන්තර්ජාලයේ එකතු වෙන්නෙ. ඒ වෙනකොට අන්තර්ජාලයේ හිටපු අය අඳුනාගැනීමට ලැබීම ඉතාමත් සතුටක්. නම් කියාගෙන ගියොත් අන්තිමට මට මේ ලිවිල්ල පැත්තක තියන්න වෙනව.

කලින් සමහර ලිපි වල සඳහන් වෙනව වගේ සුදාරකගෙ අන්තර්ජාල සටහනට නම වැටුනෙ ඒ වෙනකොට අන්තර්ජාලයේ තිබුන අතලොස්සක් සිංහල බ්ලොග් අතරින් එකක් වුන මලින්තගේ සටහනේ නම කොටස් වලට කඩල. මලින්තගේ නම අයින් කරල අතරමැදට “අන්තර්ජාල” එකතු කරල.

ඔය අතරෙ තමයි සිංහල බ්ලොග්කරුවන්ගෙ සංසදය බිහිවෙන්නෙ සහ පළවෙනි සිංහල බ්ලොග් මැරතන් එක පැවැත්වෙන්නෙ. එතනින් ලබාදුන්න ආරම්භය තමයි වර්තමානයට බොහෝ විට බලපාන්න ඇත්තෙ. එහෙම නැත්තං මේ වෙනකොට තාමත් සිංහල බ්ලොග් අවකාශය කියල වචනයක්වත් හොයාගන්න ඉඩක් ලැබෙන්නෙ නෑ.

දැන් සුදාරකට තවත් මාස හයකින් අවුරුදු විස්සක්. එහෙම බැලුවාම පහුගිය අවුරුදු හතර ඇතුළත සුදාරකට ඉඩ ලැබුන සෑහෙන්න වෙනස් වෙන්න. සමහර විට ඒක බ්ලොග් ලිවිල්ල නිසාම ලැබුන දෙයක් වෙන්න ඇති. එහෙම නැතිනම් සිංහල බ්ලොග්කරණ තරගාවලිය අඳුන්වාදෙන්නත්, සීයට අසූව පැත්තකින් තියල ඇවිද ඇවිද වැඩ කරන්නත් ඉඩ ලැබෙන්නෙ නෑ. උසස් පෙළ නොලිවීම ජීවිතේ එක තැනක් අඩාල වීමක් වුනත්, පසුතැවීමක් නැත්තෙ පහුගිය අවුරුදු හතරකට ජීවිතේ ගැන ලැබුන අත්දැකීම් ටික සෑහෙන්න වටින නිසා. ඒක නිසා මට උසස් පෙළ නොලිවීම පාඩුවක් නෙවෙයි. මම හිටපු ඉස්කෝලෙත්, රාජකීය විද්‍යාලය වීම නිසා ඒකත් බොහෝදුරට බලපාලා ඇති. ඒ අතරෙ ජීවිතේ, අන්තර් පුද්ගල සම්බන්ධතා, ආදරය, අධ්‍යාපනය වගේ දේවල් ගැන තේරුම්ගැනීමට ලැබීමම ඇති. සාමාන්‍ය පෙළ කරාට පස්සෙ ඊළඟට තමන්ට ලැබෙන අවුරුදු කිහිපය ජිවිතය පිළිබඳව බොහෝ දේවල් වෙනස් කරාවි, තීරණය කරාවි.

අවුරුදු හතරක වුන දේවල් මෙහෙම කෙටියෙන් කියන්න අමාරුයි. සමහර දේවල් දැනටමත් මේ බ්ලොග් අඩවියේ තැනිත් තැන ලියවිලා ඇති. මේ අතරෙ බ්ලොග් අවකාශයේ අවුරුදු තුනකින් වයසට යන ඉන්ද්‍රනාමටත් සුබ පැතුම්!

මතක් කළ යුතුම (එකිනෙකට බොහෝ වෙනස් සහ කාලයෙන් කාලයට හමුවූ හෝ තවමත් දෑසට නොදුටු නමුත් පහුගිය අවුරුදු හතරේ වැදගත් වූ විවිධ චරිත ඇති) අය:

ආනන්දවර්ධන, මලින්ත සමරකෝන්, ටැබූ සබ්ජෙක්ට්ස්, රංගි අක්කා, මලී අක්කා, හරේෂ්, සූ අක්කා, ශ්‍රී ෂානු, චානුක වත්තෙගම, ලිෂාන්, රචින්ත, කේ. කේ. සමන් කුමාර, කාලිංග, අනූ අක්කා, සුපුන් බුධාජීව, බුද්ධික ජයසිංහ, තිළිණ ගුණසේකර, ලක්පති විජේසේකර, පැතුම් එගොඩවත්ත, කෝසල සෙනෙවිරත්න, රවිඳු රුක්ෂාන්, මනෝද්‍ය දිල්ෂාන්, ඉසුරු චින්තන, ළහිරු වික්‍රමසිංහ, ළහිරු සඳරුවන්, නිමේෂ්, චම්ලි, තිරංජය, මරණෙ, චමිල ද අල්විස්, පහන් සරත්චන්ද්‍ර, බිංකු, සංජය ඈපා සෙනෙවිරත්න, වසන්ත දේශප්‍රිය, අතුල පුෂ්පකුමාර, ප්‍රියංක ආරියසුමන, ඉන්ද්‍රනාම, සචී පනාවල, හෂිත අබේවර්ධන, දුකා, හර්ෂණ වීරසිංහ, කතන්දරකාරයා, මනුෂාන්, ප්‍රවීන් සමරකෝන්, චාමර පීරිස්, පැතුම් පුංචිහේවා, සඳුන් ලක්මාල්, වරුණ ඉද්දමල්ගොඩ, ලියනගේ අමරකීර්ති, නිලක්ෂ, ධනික, අසංකා, කැළුම් නවරත්න, ප්‍රභාත් රණසිංහ, සහන් අරම්පත්.

මේ අතර අනාගතයට සහ අතීතයට අයත් දෙදෙනෙක්ගේ (පුද්ගලිකත්වය රැකීමට අවශ්‍ය නිසා) නම් නෑ කියා වැඩිදුර හිතන්න අවශ්‍ය නෑ. ඒ නම් දෙකද ඇතුළුව මේ හැම නමක්ම මේ අවුරුදු හතරේ බොහෝ වැදගත් වූ අය. එහෙම නැතිනම් වචනයකින් හෝ උදව්වක් දැක්වූ අය.

මට කියන්න ඕනෙ වුනේ. බ්ලොග් ලිවීම ජීවිතය වෙනස් කරන අත්දැකීමක්. විවිධාකාර අයත් එක්ක ගැටෙන්න ලැබෙන අවස්ථාවක්. ඉතින් ඒකම ඇති බොහෝමයක් දේවල් ඉගෙනගන්න.

මේ ලිපිය ලියවෙන්නෙ සුදාරකගේ අන්තර්ජාල සටහන කියවන පිරිමි පාඨකයන් වෙනුවෙන්. කොහොමත් මම හිතනවා වෙන්වීමේ දරාගැනීමේ හැකියාව සහ වෙන්වීමේ වේදනා පාලනය කරගැනීමේ ක්‍රමවේදයන් ගැහැනුන්ගේ සහ පිරිමින්ගේ සුළු වශයෙන් හෝ වෙනසක් ඇති බව. ඉතින් ඒක නිසා ගැහැනු ගැන හැඟීමකින් තොරව ලියවෙන පිරිමි ලිපියක් මේ.

වෙන්වීම් දරාගැනීම පිළිබඳ ඕනෑතරම් ලිපි අන්තර්ජාලයෙන් සොයාගන්න පුලුවනි. මේවාගේ උපදෙස් බොහොම සමාන වුනත් මේ උපදෙස් යුරෝපයේ සංස්කෘතික වටපිටාවට බොහොම බරයි. අපි තේරුම්ගන්න ඕනෑ දෙදෙනෙක් ආදරය කරනකොට ඒ ආදරය දෙදෙනාගේ තේරුම්ගැනීමම මත පමණක් රඳා නොපවතින බව. ඒකට දෙමව්පිය නෑදෑ මිතුරන්ගේ බලපෑම් සහ සංස්කෘතික රාමුවේ බලපෑම් අනිවාර්යයෙන්ම ඇතිවෙනවා. ඒක අකමැත්තෙන් වුනත් තේරුම්ගත යුතුයි.

ඉතින් යුරෝපයේ සංස්කෘතියට අදාළව ලියවුන බොහෝ ලිපි ගැලපෙන්නෙ ඒ ඒ යුරෝපා රටවල් වල සංස්කෘතික සහ ආර්ථික රටාවට අදාළව. තාමත් වැඩවසම් යුගයේ ජීවත්වෙන අපේ ලංකාවට මේක ගලපාගන්න පුලුවන්වෙන්නේ සියයට පණහක ප්‍රතිශතයෙන්.

අනික මේ අපි යාලුවෝ කතාවුන දෙයක් තමයි, බොහෝ පිටරට මිනිසුන්ට ආදරය කරන්න නිදහස තියෙනවා සංස්කෘතියෙන්. තමාගේ අනෙකුත් සගයාව සොයාගන්න dating ක්‍රමත් භාවිතාවෙනවා වුනාට, තවම ලංකාවේ dating ක්‍රම ජනප්‍රිය නැහැ. ඉතින් ඒක නිසා බොහෝ විට මුලින් රූපයට හෝ කිසියම් කුසලතාවක් නිසා ආකර්ශණය වී ඉන් පසු දෙදෙනා හඳුනාගැනීමත් සමඟ ගොඩනැගෙන ආදරය සම්බන්ධතා තමයි ලංකාවේ වඩාත් සුලභ. වෙනත් රටවල මිනිස්සු ආදර සම්බන්ධතා ගොඩනගාගන්නේ තමන්ගෙ ජීවිතයට අවශ්‍ය මානසික සහනයක් සහ වින්දනය වෙනුවෙන්. නමුත් ලංකාවේ (තරුණ ආදරවන්තයන් අතර) සිදුවන්නේ තමුන්ගේ ආදරය රැකගැනීම වෙනුවෙන් අනෙකුත් සියල්ල කැපකිරීම.
ආදරය කරන දෙදෙනෙක් වෙන්වෙන ප්‍රධාන හේතු දෙකක් තියෙනවා.

• එකිනෙකාව තේරුම්ගැනීමට නොහැකිව නොගැලපෙන බව නිසා වෙන්වීම.
• දෙදෙනාගෙන් කෙනෙක් තුන්වන (හතරවන, පස්වන, සයවන…) පුද්ගලයෙකු සමඟ අනෙකා රැවටීම පදනම් කරගෙන.

මීට අමතරව දෙමව්පියන්ගේ, ඥාතීන්ගේ හෝ මිතුරන්ගේ (ප්‍රමුඛතා පිළිවෙල අනුව වමේ සිට දකුණට) බලපෑම් වලට යටත්ව සහ ආර්ථික අධ්‍යාපනික කරුණු මත ලංකාවේ දෙදෙනෙක් වෙන්වෙනවා දකින්න පුලුවන්.

හොඳයි. මූලික වශයෙන් දෙදෙනෙක් දෙදෙනාගැන තේරුම්ගෙන ආදරය කරනවා නම් අනිවාර්යයෙන්ම කොච්චර ප්‍රශ්න ආවත් දෙදෙනා හැරයන්නේ නැතිබව මූලික වශයෙන් තේරුම්ගන්න ඕනෙ කාරණයක්. සිදුවෙන්නෙ කාලයත් සමඟ ආදරය හෝ සම්බන්ධතාවේ තීව්‍ර ගතිය නැතිවෙලා දෙදෙනාට වෙන්වෙලායන්න සිදුවීම. ඒක නිසා වෙන්වෙන්න තීරණය කළා නම් වටහාගන්න, එතන ආදරය නැතිවෙලා ඇති බව. එකිනෙකා නොමැතිව තමන්ට ජීවත් වීමට හැකිබව අනෙකා තේරුම්ගෙන ඇති බව. මේ කාරණය තේරුම්ගැනීමම ඇති වෙන්වීමේ වේදනාව දරාගැනීමට සහ එම වේදනාව තේරුම්ගැනීමට. ඒ වගේම කෙනෙක්ට තව කෙනෙක් අයිති කරගන්න බෑ. ආදරය කරන කාලෙ ඔයා මගේ – මම ඔයාගෙ කියල කිව්වට ඒක සත්‍ය වෙන්නෙ ආදරය කරන රාමුවේදි රෝමාන්තිකව විතරයි. ඒක හරියට නිව්ටන්ගෙ නියමයක් වගේ.

වැදගත්: කොහොමහරි දෙදෙනා වෙන්වෙලා නැවත සම්බන්ධවෙන්න ඕනෙතරම් අවස්ථා තියෙනවා. බොහොම තාවකාලික වෙන්වීම්. ඒ වුනාට පළමු වෙන්වීමෙන්ම තේරුම්ගැනීම ඉතාමත් වැදගත්. මොකද ආයෙ ආයෙත් කියනවානම් දෙදෙනෙක් ඇත්තටම ආදරය කරනවානම් වෙන්වෙන්න තීරණය කරන්නේ නෑ. මොකද දෙදෙනෙක් තේරුම්ගෙන එකට ආදරයෙන් ජීවත්වෙනවානම් ඒක තමයි වඩාත් ශක්තිමත්ම බැඳීම.
බීබීසි ආයතනය විසින් නිෂ්පාදිත රොබින්හුඩ් ටෙලි නාට්‍ය මාලාවේ එකතැනක මෙහෙම තියෙනවා…

Robin Hood to Marian:
Will you marry me?
- What?
The first time I held my bow, I knew. It felt right, Like it had been made for me, and that’s how I feel about you. I promised your father I would protect and look after you.
But It works both ways. I look after my bow because it protects and looks after me. Together we’re stronger.
So..
Marian, will you marry me?

හරි. ඊළඟට තේරුම්ගන්න ඕනෙ ක්ෂණිකව මේ වේදනාව අඩුවෙන්නෙ නෑ කියන කාරණය. වෙලාවෙන් වෙලාවට වේදනාව අඩු වැඩි වෙන්න පුලුවන්. ඉතින් වෙන්වුනාම කරන්න ඕනෙ ප්‍රධානම දේ තමයි තමන්ට නිදහස් තැනකට ගිහින් අඬන එක. තනියම. කවුරුත් නැති තැනක. (හැමෝම ඉන්න තැනක අඬන එක චාටර්නෙ.) මතක තියාගන්න අඬන එක හොඳට අඬන්න. හිත නිදහස් වෙනකන් අඬන්න. වැඩිපුර අඬන තරමට තමන්ට තේරෙනව අන්තිම මොහොතෙදි හරි. දැන් ඇති. මඟඇරුන දෙයක් වෙනුවෙන් තවදුරටත් අඬන්න අනවශ්‍ය බව. මින් ඉදිරියට තමන්ගෙ බිඳුන බලාපොරොත්තු සහ සැලසුම් අලුත් විදිහට ඉදිරියට ගෙනියන බව.

බොහෝ දෙනෙක් දෙන උපදෙසක් තමයි, මේ වේදනාවෙන් ගැලවෙන්න හොඳම දේ තමුන් කාර්යබහුල වීම කියල. මේක සාපේක්ෂයි. කාර්යබහුල වෙනකොට හැමදේම අමතක වෙනව තමයි. ඒත් හිතන්න ළඟ එන විභාගයක් ගැන. ඇත්තටම පාඩම් කරනවා කියන දේ අපි ගොඩක් දෙනෙක් අකමැති කාරණයක් කියන එක හැමදෙනාම පිලිගතයුතුයි. ඉතින් අකමැති දෙයක් බලෙන් කරන අතරෙ තවත් සිතිවිලි ඔළුවට එනකොට ඒක පාලනය කරගන්න අමාරුයි. ඉතින් බලෙන් පාඩම් කරන්න අවශ්‍ය නෑ. විභාගය තාවකාලිකව අතාරින්න. (ඔව්! අතඅරින්න. හැබැයි ආයෙත් ප්‍රකෘති තත්වයට ආව ගමන් වැඩ පටන්ගන්න! මොකද අමාරු විභාග තමයි ජීවිතේ ඉක්මනින් ගොඩට ගන්න තියෙන ලේසිම ක්‍රමය.)

වැදගත්: කොහොමවුනත් සමහර අය ඉන්නවා මේ වේදනාව මකාගන්න පැය ගණන් එකදිගට පාඩම් කරල විභාගය ගොඩදාන අය. ඉතින් මුලින් උත්සාහ කරල බලන්න එහෙම තමන්ටත් කරන්න පුලුවන්ද කියල. දෙවෙනි, තුන්වෙනි වතාවෙ මේක හරි වගේ දැනෙනවනම්, ඔව්. ඔබට හිතනවානම් මේකයි වේදනාවෙන් අයින්වෙන්න හොඳම මාර්ගය කියල ඒ මාර්ගය තෝරගන්න. ඔබ හිතනවාටත් වඩා හොඳින් උසස් ප්‍රතිඵල සමඟ විභාගය සමත්වෙයි. ඉහත උපදෙස පාඩම් කරන්න අකමැති බහුතරයට.

ඊළඟට බලන්න තමන් කරන්න කැමති මොනවද කියල. එහෙම දෙයක් නැතිනම් අලුත් විනෝදාංශයක් හදාගන්න. කොහොම වුනත් මේ විනෝදාංශය තනියම කරන දේකට වඩා මිතුරන් සමඟ කරන්න පුලුවන් දෙයක්නම් වඩා හොඳයි. සමහර වෙලාවට මුහුද ළඟට ගිහින් යාළුවෝ එක්ක කතාකරන එකෙන් ගොඩක් දේවල් අමතක කරන්න පුලුවන්. ඒ වගේම මුහුද දිහා බලාගෙන ඉන්න එකත් කොහොමටත් කම්මැලි දෙයක් නෙවෙයි. ඉතින් අලුත් දෙයක් අත්හදා බලන්න. ඒක තමන් කැමත්ත දක්වන ‍ක්‍ෂේත්‍රයක ව්‍යාපෘතියක් වෙන්න පුලුවන්. එහෙම නැතිනම් පීනන්න පුරුදුවෙන්න, ජිම් එකට යන්න වගේ දෙයක් වෙන්නත් පුලුවන්. සමහර වෙලාවට එක දිගට පරිගණක කණ්ඩායමක් එක්ක (Multiplayer) පරිගණක ක්‍රීඩා කරන එකෙනුත් කිසියම් මානසික සහනයක්, ශක්තියක් ලැබෙන්න පුලුවන්. (DOTA, Call of Duty Modern Warfare)

මුවහමට තලන්න. ඔබට සමහර දේවල් ඔළුවට දිගින් දිගටම එනවානම්, ඒ ලියන දේවල් කොහේහරි ලියන්න ඕනෑනම්… ෆේස්බුක්, ටිව්ටර් පාවිච්චි කරන්න. ඇත්තම කතාව අපි ගොඩක් දෙනෙක් අනිත් අයගෙ අවධානය දිනාගන්න කැමතියි. ඉතින් හිතෙන හිතෙන දේවල් ෆේස්බුක් එකේ, ට්විටර් එකේ ලිව්වාට අවුලක් නෑ. ඇත්තටම ඒකත් එක්තරා ආකාරයකට (අලුත් පරම්පරාවේ අයට) මානසික සහනයක් ලබාදෙනවා. කොහොමවුනත් ටික දවසක් ගියාට පස්සෙ ඒ ලියපුවා මැකුවට අවුලක් නෑ.

පරණ පරම්පරාවෙ අය කරේ තමන්ගෙ වේදනාව මකාගන්න නවකතා, කෙටි කතා, කවි ලියන්න පටන්ගත්තා. ඇත්තටම දැංකාලෙත් එහෙම ලියන්න පුලුවන්නම් වඩා හොඳයි. ඒත් එහෙම ලියන්න අමාරු අයට, ෆේස්බුක් ට්විටර් කියන්නෙ බොහොම වටිනා තැනක්.
500 Days of Summer චිත්‍රපටයෙන්…

Well, you know, Henry Miller said the best way to get over a woman is to turn her into literature.

පුලුවන්තරම් යාලුවෝ එක්ක ඉන්න එක සෑහෙන්න හොඳ දෙයක්. මොකද යාළුවෝ උදව්වෙනව සිදුවුන සිදුවීම් ටික වෙලාවකට හරි අමතක කරන්න. රස්තියාදුගහන එකත් මේ වගේ වෙලාවක සෑහෙන්න වැදගත්. රස්තියාදු ගහනකොට මිනිස්සු ගැන සෑහෙන්න දේවල් ඉගෙනගන්න ලැබේවි. ඒව රැකියාවක් කරනකොට අමතර සුදුසුකම්වෙයි.

ආදරය කරපු අයට වෛර කරන්න.

මේක ඇත්තටම බොහොම අමාරු දෙයක්. ඒත් වෛර කිරීමෙන් ආදරය සෑහෙන්න දුරකට මකන්න පුලුවන්. මතක තියාගන්න වෛර කරනවා කියන්නෙ ගෑනු ළමයව මරන්න, ඇසිඩ් ගහන්න කියන එක නෙවෙයි. හිතින් බනින්න. යාළුවෝ එක්ක එකතු වෙලා බනින්න. මේක හැබැයි වෙන්වුන ගමන්ම කරන්න අමාරුයි. ටික දවසක් ගියාට පස්සෙ මේදේ කරනකොට අර ඉතිරිවෙලා තියෙන හැඟීම් ටිකත් මිරිකලා යවන්න පුලුවන්. (අත්දුටුවයි! ප්‍රත්‍යක්ෂයි!!!)
Delhi Belly චිත්‍රපටියෙ ලස්සන සින්දුවක් තියෙනවා. මේක මම අදහස ඉවත්කරගත්තෙ මෙහෙමයි…

මම ඔබට ආදරය කරේ කොපමණක්ද, මම එසේම ඔබට වෛර කරමි.

අතීතයේ සිදුවූ දේට සමාව දෙන්න.

මුලින්ම තමන්ට වරදකාරී හැඟීමක් ඇතිවෙයි මේ සම්බන්ධය නැවතුනේ මගේ වරදකින්නේද කියල. ඒ වගේම අනිත් කෙනත් තමන්ගෙ ඔළුවට දාන්න පුලුවන් ඔයාගෙ වරදින් තමයි මේ සම්බන්ධෙ නැවතුනේ කියල. මුලින්ම තමන් තමන්ට සමාව දෙන්න. තමන් තේරුම්ගන්න තමන් ඒ සම්බන්ධය තියෙන මොහොතේ තමන් සිදුකරේ තමන්ට කරන්න පුලුවන් හොඳම දේ බව. ඒ ගැන ආයෙමත් පසුතැවිල වැඩක් නෑ. ඒ වගේම තමන් යමක් කළා නම් ඒ කලේ ආදරය වෙනුවෙන්. ඉතින් ආදරය වෙනුවෙන් කරන දේවල් වැරදියි කියල තේරුම්ගන්න එපා. ඉතින් වරදකාරී හැඟීමෙන් තමන් මුලින් මිදිලා ඉන්න. එතකොට අනික් කෙනා තමන්ට වරද පටවන්න හදනාවනම්, එයා කියන දේ එක කනකින් අහල අනිත් කනෙන් පිටකරන්න. “ඔව්. මම තමයි වැරදි. ඔයා වැරදි නෑ” කියල එයාවත් වරදකාරී හැඟීමෙන් ගලවගන්න.

මීට අමතරව තවත් අනුමත නොකරන දේවල් දෙකක් තියෙනවා. එයින් එකක් තව ඉක්මනින් කෙල්ලෙක් යාලු කරගන්න එක සහ ගණිකාවක් සමඟ නිදිවදින එක. මේ දෙක එච්චර හොඳ දෙයක් විදිහට කියන්න අමාරුයි. වේදනාවෙන් මිදෙන්න කෙල්ලෙක් එක්ක සම්බන්ධයක් පටන්ගන්නවාට වඩා, ආදරය කරන්න තමාව තේරුම්ගන්න කෙල්ලෙක් එක්ක සම්බන්ධයක් පටන්ගන්න එක වඩා හොඳයි.  මම අහල තියෙනවා ගණිකාවක් එක්ක නිදිවැදීමත් එක්තරා ආකාරයක සහනයක් ගෙනදෙනව කියල. ඒක සාපේක්ෂ කාරණයක් නිසා ඒ ගැන නොහිත ඉන්න එක තමන්ගෙ අනාගතයට හොඳයි.

හිඳීවි කොතැනක හෝ … හිමිකාරයා උපන් ඔබේ නමින්…

ඊළඟට අනුමත නොකරන දේ තමයි සෑහෙන්න (සැර ජාති) බොන එක. මේක ඇත්තටම තාවකාලිකව සහනයක් අරගෙන එනව තමයි. ඒත් ඉතින් වෙරිමත හිඳුනම සමහර විට වේදනාව එක දෙක වෙලා එන්න පුලුවන්. ඉතින් මේ දේ කරනවානම් හරි පදමට කරන එක හොඳයි. වරදක් කියන්න අමාරුයි. සාපේක්ෂ කාරණයක්. ඔබ අමද්‍යප කෙනෙක්නම්, තරයේ අවවාද කරනවා මේ සිදුවීම නිසාම බොන්න පුරුදු වෙන එක නම් අපරාදයක්. නොකර ඉන්න එක හොඳයි කියල.

තවත් කාරණා බොහෝමයක් නම් ලියන්න තියේ. ඒව පසුව ප්‍රතිචාර වල කතා කරමු. නැතිනම් දැනටමත් දිග ඇදිල තියෙන සටහන තව දුරටත් දිග ඇදෙන්න පුලුවන්.

මේ වගේ ප්‍රශ්න කාලයට ඉඩදෙන්න. බොහෝ ප්‍රශ්න කාලය විසින් විසඳනවා ඇති. ඒ වගේම වේදනාව මැකිල ගියාම ආදරය කිරීමේ පසු බලපෑම් (After Effects) ඇතිවෙන්න පුලුවන්. ඒක සාමාන්‍යයි. ඉතින් ඒවට එහෙම්මම ඉන්න දීල නොසලකා හරින්න.

මීට අමතරව අසහනය මානසික අවපීඩන තත්වයක් තරමට දුරගියොත් කවුන්සලින් කරන විශ්වාසවන්නකෙනෙක් මුනගැහෙන එක බොහොම ඵලදායී ප්‍රතිඵල අරගෙන එන්න පුලුවන්. හැබැයි මගේ අවවාදය දෙරණෙ සිත් ගිමන්හල වගේ වැඩසහන්වල මාර්කට් කරන තරමට අවුල ඉදිරියට නොගෙන විශ්වාසවන්ත තැනකට, යාළුවෙක්ට සම්බන්ධවෙන එක වඩා හොඳයි. ඒ වගේම It’s Kind of a Funny Story චිත්‍රපටය බලන්නත් අමතක කරන්න එපා!

ඒ වගේම කායිකව දරුණු හදවත් වේදනා වලින් පෙලෙනවානම් ඒ වේදනාව දරාගන්න උත්සාහ කරන්න. අමාරුම තත්වයකට එනවානම් වෛද්‍යවරයෙක් මුනගැහෙන්න බය නැතිව.
ලිපිය අවසන් කිරීමට පෙර තවත් බ්ලොග් ලියන දෙදෙනෙක් කියපු දේවල් උපුටලා දක්වන්නම්.

ආනන්දවර්ධන: කෙනෙක් තමුන්ගේ ලෝකයට ආවම ඒ කෙනා වෙනුවෙන් නිර්මාණය වෙන ලෝකයක් තියෙනවනේ තමුන් තුළ. ඒක වෙනත් කෙනෙක් විසින් පුරවන එකක් නෙමේ. ඉතින් කොපමණ කලක ගියත් සමහර විට ඒ අවකාශය ඒ කෙනා සම්බන්ධ එකක්. වෙන අය ඇවිත් වෙනත් ලෝක නිර්මාණය කරන්න ඉඩ තියෙනව. ඉතින් ඕකයි වැඩේ. ස්වාභාවික සුවපත් වීමක් තමයි තියෙන්නෙ. ඒත් අර අවකාශය තියෙනව.

නොදරුවා:ප්‍රේමය අත්හදා බැලීමක්, එක්තරා විද්‍යා පරික්ශනයක්, සමහර විට හරි ගිහිල්ල තමන් බලාපොරොත්තු වෙච්ච ප්‍රතිපලය ලැබෙන්නත් පුලුවන්. සමහර විට විනාසයක් වෙන්නත් පුලුවන්. නමුත් වැරෙදෙන පරීක්ශන වලින් අලුත් සොයා ගැනීම් වෙන්නත් පුලුවන්.

විශ්වාස කරන්න. හැමදේම හොඳ අතට හැරෙනවා. ඒ වගේම වැඩක් කරනකොට හරියට කරන්න. ආදරය කරනකොට ඒකත් හරියට කරන්න.

ප.ලි:
පාවුලෝ කොයියෝත් වෙන්වීම ගැන ගිවිසුමක් ලියල තියෙනවා. මේ තියෙන්නෙ ඒක: http://paulocoelhoblog.com/2010/08/21/convention-of-those-wounded-in-love-2/

සාරධා: ඇයි?
මහේල: ඇයි?

සාරධා: ඇයි ඔයා කතා නැත්තෙ?
මහේල: මම කතා කරන්න ඕනෙමද?

සාරධා: කතා නොකර ඉන්නකොට හරිම මූසලයි, පාලුයි.
මහේල: මම කතා කරනකොටත් මූලසයි, පාලුයි.

සාරධා: නෑ. එහෙම නෑ.
මහේල: එහෙනම් මම කතා කරන්නද?

සාරධා: ඔව්. කතා කරන්න.
~~
මහේල: මම ගොළුවෙක් වුනානං
සාරධා: ඔයා ගොළුවෙක්ද, නැද්ද කියන එක අපේ කතාවට බාධාවක් නෙවෙයි.

මහේල: ගොළුවෙක් කසාද බැඳල වැඩක් තියේද?
සාරධා: නෑ.

මහේල: එහෙනං කසාද බඳින්නෙ?
සාරධා: ‍ඔයා ගොළුවෙක් නෙවෙයිනෙ.

මහේල: මම ගොළුවෙක් වුනානම් ඔයා මාව කසාද බඳින්නෙ නැද්ද?
සාරධා: මම ඔයාව කසාද බඳින්න ඕනෙමද?

මහේල: නෑ.
සාරධා: ඒකනෙ. ඒ වුනාට මම ඔයාව කසාද බඳිනවා.

මහේල: බොරු.
සාරධා: ඔයා කොහොමද ඒක බොරු කියල ඔප්පු කරන්නෙ?

මහේල: සමහර බොරු, බොරු කියල ඔප්පු කරන්න අමාරුයි.
සාරධා: නෑ. සමහර ඇත්ත, ඇත්ත කියලයි ඔප්පු කරන්න අමාරු.

–

සාරධා: අපි බල්ලෙක් හදමු?
මහේල: O.o

සාරධා: ෂීඊඊ… නෑ. මම කිව්වෙ අරන් හදාගමු.

–

මහේල: මේක වෙයිද?
සාරධා: මම හිතන්නෙ මේක වෙයි.

මහේල: ඒ වුනාට අපි කවද මැරෙයි කියල කවුද දන්නෙ?
සාරධා: ඉතින්?

මහේල: ඒකත් ඇත්ත. හැමදේම වෙන්නෙ හොඳට.
සාරධා: ඒකනෙ.

–

සාරධා: මම එනකන් ඉන්න පුලුවන්ද?
මහේල: ඉන්න සිද්ධ වෙලා තියෙනවා නේද?

සාරධා: එහෙම නෑ.
මහේල: ඒ වුනාට මම ඉන්නං.

සාරධා: මට වඩා හොඳ කෙනෙක් ලැබුනොත්?
මහේල: වැඩක් නෑ. උඹට වඩා හොඳ අය ඔක්කොම මට වඩා උසයි නෙ.

සාරධා: උස වැඩක් නෑ.
මහේල: එහෙනං මොකක්ද වැදගත්?

සාරධා: ආදරේ.
මහේල: ඒ ෆිල්ම් වලටයි, බ්ලොග් වලටයි, කමෙන්ට් වලටයි විතරයි.

සාරධා: ඇයි මට?
මහේල: ඔයාට කිසිම දේක වැදගත්කමක් නෑනෙ. කොළඹ මෙඩිකල් ෆැකල්ටිය ඇරෙන්න.

සාරධා: ඔව්. මම ෆැකල්ටියට ආදරෙයි.
මහේල: එතකොට මට ආදරේ නැද්ද?

සාරධා: ඔයාටත් ආදරෙයි.
මහේල: එකපාර දෙන්නෙක්ට ආදරේ කරන එක චපල නැද්ද?

සාරධා: චපලයි.
මහේල: එහෙනං එහෙම ආදරේ කරන්නෙ?

සාරධා: මම චපල නිසා.
මහේල: කමක් නෑ.

–

මහේල: ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට මොනව වෙලාද?
සාරධා: භාරතටයි, දුමින්දටයි වුන දේමයි.

මහේල: සමාජවාදෙයි, කුඩුයි පටලගන්න හොඳ නෑ.
සාරධා: එයාලාට සමාජවාදෙ නෑ වගේම, මෙයාලට කුඩුත් නෑ.

මහේල: එහෙනං?
සාරධා: හැමෝටම බලය ඕනෙ.

*මෙහි එන චරිත නාම අශෝක හඳගමගේ සින්තටික් සිහින ටෙලි නාට්‍ය පිටපතෙන් උපුටාගන්නා ලද්දකි. චරිත ස්වභාවයන් ඒ පිටපතේ හා මේ පිටපතේදී සමාන නැත. ඒ කෙසේදයත් කෙතරම් සමාන පුද්ගල නාමයන් සමාජයේ මුනගැසුනද චරිත ලක්ෂණ බොහෝ වෙනස්වන නිසාවෙනි.

තේමා ගීතය වාදනය වේ…

ආයුබෝවන්, මේ සිරස විශේෂ ප්‍රවෘත්ති විකාශයයි. මීට සුළු මොහොතකට පෙර තිස්සමහාරාමයේ පැවති දේ‍්ශපාලනික රැස්වීමක් අමතමින් සිටි ජනාධිපති මනෝද්‍ය රුක්ෂාන් සෙනෙවිරත්න ස්නයිපර් වෙඩි ප්‍රහාරයකට ලක්විය. මේ වන විට එතුමා තිස්සමහරාම දිසා රෝහල වෙත ගුවන් මඟින් රැගෙනයමින් සිටියි. මේ ප්‍රහාරය සම්බන්ධ වැඩි විස්තර අප වෙත ලැබුනු සැනින් ඔබ වෙත ගෙන ඒමට අපි සූදානම්. රැදී සිටින්න වී රිපෝර්ට් – යූ ඩිසයිඩ් සමඟින්…

—

අලුත්ම පදේ ශ්‍රී!

තක දුන් තක දුන් තක දුදුන් දුන් – තක තක තක තක… මීට ටික වෙලාවකට කලියෙං තිස්සමහරාම පැත්තෙන් ස්නයිපර් වෙඩිල්ලක් පත්තුවෙලා. වෙඩි කාගෙන බිමට ඇදං වැටුන ජනාධිපති දැන් හෙලිකොප්ටරයකින් තිස්සමහරාම දිසා රෝහල වෙත අරගෙන යනවා කියල අපේ ප්‍රාදේශීය වාර්තාකරු සුරාජ් මාපා අපට කිව්වා. ජනාධිපතිට මොනවහරි වුනොත් අපි මුලින්ම දන්වන්නම්. එතකන් ඉරාජ්ගේ අලුත්ම ශ්‍රාස්තීය ගීතය රසවිඳින්න…

—

රෑ අට පසු වී තත්පරයයි…

ස්වර්ණවාහිනී ලයිව් ඇට් එයිට්.

අද මුළු ශ්‍රී ලංකාවට හරිම අදුරු දවසක්. ආයෙත් වෙනද වගේ ලංකාවට ආයෙ ඉර පායන්නෙ නැතිවෙයි, ඒ ලංකාව බබලමින් මෙතෙක් කල් රජකරපු අපේ අතිගරු ජනාධිපති තුමා…

“මොන මඟුලක්ද යකෝ මේ කියවන්නෙ? දාපං ගෑණියෙ දෙරණ!”
“ඇයි වදේ, ස්වර්ණවාහිනී ප්‍රවෘත්ති නෙව හොඳ.”
“මගෙන් තෝ හොඳවයින් අහගන්නයි හදන්නෙ, කෝ ඕක මෙහෙ දියං.”

…ස්නයිපර් වෙඩි පහරින් බරපතල තුවාල ලබා තිස්සමහරාම දිසා රෝහලට ඇතුළත් කරන ලද ජනාධිපති මනෝද්‍ය රුක්ෂාන් සෙනෙවිරත්න මහතා ඉන් සුළු මොහොතකට පසු අභාවප්‍රාප්ත විය. මීට දොළොස් වසරකට පෙර ශ්‍රී ලංකා ප්‍රතිසංස්කරණවාදී පෙරමුණ නියෝජනය කරමින් ශ්‍රී ලංකා සමාජවාදී ප්‍රජාන්තත්‍රවාදී ජනරජයේ ජනාධිපති ලෙස පත්වූ එතුමා දෙස් විදෙස් ජන ප්‍රසාදය මැද වසර දොළහක කාලයක් මුළුල්ලේ ජනාධිපති ධූරය හෙබවූයේය. සිව්වෙනි ලෝක යුධ සමයේ ඉන්දු-චීන-ශ්‍රී ලංකා බල ත්‍රිකෝණය ආරම්භ කරමින් නොබියව ඇමරිකාව හා රුසියාව ප්‍රමුඛ යුරෝපා න්‍යෂ්ඨික බලය බිදි මනෝද්‍ය රුක්ෂාන් සෙනෙවිරත්න මහතා එක්සත් ජාතීන්ගේ කමිටුවේ විශේෂ ප්‍රසාදය හිමි කරගත්තේය.

—

මෙය ත්‍රස්තවාදී ක්‍රියාවක්!
- විපක්ෂ නායක සහ ජනාධිපති අපේක්ෂක නාමල් රාජපක්ෂ මහතා (සිළුමිණ පුවත්පත)

පසුදින ස්වාධීන රූපවාහිනී ප්‍රවෘත්ති

… පුරප්පාඩුවට පත්වූ ජනාධිපති ධූරයට, අග්‍රාමාත්‍ය සුභාෂ් දිල්ෂාන් කටුවනයාපාආරච්චි මහතා වැඩබලන ජනාධිපති ලෙස පත්කෙරින. ජනාධිපතිවරයාගේ අභාවය පිළිබඳ අද දින මාධ්‍ය සාකච්ඡාවකට එක්වූ ජාතික හෙළ උරුමයේ සභාපති වැඩිදුර අදහස් දක්වමින්…

මේ මීට අවුරුදු තිහකට පෙර බිමට සමතලා කළ කුරිරු දෙමළ ඊළාම් ත්‍රස්තවාදයේ යලි හිස එසවීමක්. ජනාධිපති සෙනෙවිරත්න විසින් ගෙනගිය සැහැල්ලු ලිබරල්වාදී දේශපාලනික ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති නිසාවෙන් ඔහුටම එහි ප්‍රති විපාක විඳින්නට සිදුවීම දෛවයේ සරදමක් ලෙස අපි දකිනවා…

මේ අතර තවත් මාධ්‍ය සාකච්ඡාකවකට එක්වෙමින් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණු ජනාධිපති අපේක්ෂිකා මෙන්ම හිටපු ජනාධිපති මනෝද්‍ය රුක්ෂාන් සෙනෙවිරත්නගේ බිරිඳ සහ අධිකරණ වෛද්‍යවරියකද වන පබසරා කාවින්දි මාධ්‍ය අමතා ප්‍රකාශ කරමින්…

අපි දෙදෙනා අතර දේශපාලනික  වශයෙන් මතවාදීමය ගැටළු තිබුනත් අපි අතර කවදාක හෝ පවුල තුළ ගැටුම් ඇතිවී නැහැ. ඔහු හොඳ දේශපාලඥයෙක් වගේම හොඳ සැමියෙක්. කෙසේ නමුත් අප පක්ෂයක් වශයෙන් මෙම ප්‍රහාරය හෙළා දකින අතරම මෙය නව යුගයක් සනිටුහන් කරනු ඇති බව අප පක්ෂයක් වශයෙන් විශ්වාස කරනවා.

(Gossip Lanka news වෙබ් අඩවියේ මෙම මාධ්‍ය සාකච්ඡාව පවත්වන මොහොතේ ඇගේ ඇස් වල කඳුළු රැඳී තිබුණු බවත් කෙසේ නමුත් ඇගේ හඬ සෘජුව, ගාම්භීරව තිබූ බවත් සඳහන් වුනා)

… ​ස්වර්ණවාහිනී ප්‍රවෘත්ති

ඊයේ මිලින වූ පහන් තරුව, අති ගරු ජනාධිපති මනෝද්‍ය රුක්ෂාන් සෙනෙවිරත්න මහතාගේ අතීතය හාරා අවුස්සා බලන්න අපි නං ඔන්න අමතක කරේ නෑ. එතුමා කොළු ගැටයා කාලෙ ලියපු බ්ලොග් සටහන් කියවද්දි, Ex, Bitch වගේ නම් වලින් අමතපු චරිතයක් අපි හොයාගෙන ගියා. නව තාක්ෂණයට පිංසිද්ධ වෙන්න අපි ඇයව ඕස්ට්‍රේලියාවෙන් සොයාගත්තා. ඇය දැන් දෙදරු මවක්. එයාගෙ නම නම් අපි පුද්ගලික හේතු මත කියන්නේ නෑ. ඇය කැමති වුනෙත් නෑ මේ ගැන කතාකරන්න. ඒත් අපි බොහොම අමාරුවෙන් ඇයව කැමති කරගත්තා අපිත් එක්ක වචන දෙකතුනක් කතා කරන්න.

(තිරයේ කොටු කොටු. පහළින් දැන්වීමක් යයි: සියවස් ගණනක ඉතිහාසය! රුවන්වැල්ලේ සොභිත මහත්මාගේ පුතාගේ විශේෂ වෂී ගුරුකම්. ඔබත් කරවාගන්න. ප්‍රතිපල එසැණින්)

මට ඔය තුච්ච මනුස්සයා මතක් කරන්න එපා. ඌ මගේ ජීවිතේ කෑවා. මම ඌව අතෑරියාම ඌ මගේ පස්සෙන් වැඳ වැඳ ආවාත් මම ගණන් ගත්තෙ නෑ. පස්සෙ මම ආයෙ ඌ ගැන හොයන්න බලන්න ගියේ නෑ. මම ඕස්ට්‍රේලියාවට වෙලා දැන් සතුටෙන් මගේ මහත්තයත් එක්ක ජීවත් වෙනව.

දෙරණ ප්‍රවෘත්ති…

මේ අතර මාධ්‍ය වෙත සිය අදහස් දක්වමින් ප්‍රවීණ සාහිත්‍යවේදී මාහාචාර්ය ලිෂාන් ජයවර්ධන මහතා ප්‍රකාශ කර සිටියේ…

මට ඌ වගේ පොරක් කවදාවත් මුනගැහිලා නෑ. ඌ මට මගේ මල්ලි වගේ. අපි හිතුවෙ නෑ මූ මෙච්චර දුර යයි කියල. ඒත් ඌ සිරා. මට මාර දුකක් ඇතිවුනේ මේ ප්‍රවෘත්තිය අහලා.

මාධ්‍ය වෙත සිය අදහස් දැක්වූ චිත්‍රපට අධ්‍යක්ෂ ලක්පති එගොඩවත්ත මහතා…

මේක හරිම කණගාටුදායක අවස්ථාවක්. රාජකීය විද්‍යාලයේ අපිත් එක්ක එකට ඉගෙනගත්තු සහෝදරයෙක් හැටියට ඔහුට බොහෝ දුර යා හැකි බව අපි දැනගත්තා. ඔහු ඒ වගේම ඔහුගෙ ගමන ඔහු ගියා. දේශපාලනයට සම්බන්ධ වීම මම නම් අනුමත කරන්නේ නෑ. ඔහු සාහිත්‍යවේදියෙක් වුනානම් ඔහුට හොඳ ගමනක් යන්න තිබුනා.

රාජකීය විද්‍යාලයේ හිටපු විදුහල්පති උපාලි ලියනගුණවර්ධන මහතා…

මට මතකයි, ඔහු ඉස්කෝලෙ වැඩ පවා අත්ඇරලා ඉස්කෝලෙ සංගම් වෙනුවෙන් වැඩ කරා. සාහිත්‍ය.lk අඩවිය පටන්ගත්තා. ඇත්තටම ඔහු ඒ වෙනකොට උසස් පෙළට මුහුනදෙන්න 80% නැතිවයි හිටියේ. මම ඔහුට උසස් පෙළ ලියන්න නුදුන්නා නම් ඔහුගේ ගමන එතැනින්ම නතර වෙන්න තිබුනා.

මීට සති දෙකකට පෙර, අරලිය ගහ මන්දිරය – ජනාධිපති කාර්යාලය.

“මම මේක කරන්න ඕනේමද ප්‍රසිඩන්ට්? මට මං ගැන ප්‍රශ්නයක් නෑ. ඒත්,”

“උඹ බය නැතුව මේ වැඩේ කරන්න ඕනෙ. උඹට මුකුත් ප්‍රශ්නයක් වෙන්නෙ නෑ කියල මම පොරොන්දු වෙනව. උඹ මේ වැඩේ ඉවර කරල කෙලින්ම USA පනින්න ඕනෙ. මම උඹේ වීස ලෑස්ති කරලයි තියෙන්නෙ “

“මම කිව්වනෙ මිස්ට ප්‍රසිඩන්ඩ් මට මං ගැන ප්‍රශ්නයක් නෑ කියල. ඇයි ඒත් මේක කරගන්නෙ?”

“මගෙන් වෙන්න ඕනෙ දේවල් මේ රටට මම කරල ඉවරයි.”

“ඉතින් ඇයි මැරෙන්නෙ? සර්, මැඩම් මේ ගැන දන්නවද?”

“තාම නෑ. මැරුනට පස්සෙ දැනගනියි.”

මේ අතරෙ උසස් පෙළින් පසු අලුත් දැනුම හොයාගෙන යන්න පෙළඹවිම් ඇතිකරන්න එක එක ආකාරයේ වැඩසටහන් දියත් වෙලා තියෙනවා නෙව. ඔය අතරේ අපේ ගෙදරට ආවා ලිවුමක්. උසස් පෙළින් පසු!

රුපියල් 12,000ක් වටිනා ශිෂ්‍යාධාරයක්!

පරිගණක තොරතුරු තාක්ෂණය වෙනුවෙන් රු12000/- වටිනා ශිෂ්‍යාධාරයක් ඔබටද හිමිවී ඇති බව සතුටින් දන්වා සිටිමි.

රැකියාවකට යන විට අනිවාර්යයෙන්ම අවශ්‍ය වන විෂයන් තුනකින් නොමිලේ දේශන ආරම්භ වේ.

ඔබට උගන්වන ව්‍යාපාරික ගැටලු.
සුපිරි වෙළඳ සැලක ලාභ අලාභ, බැංකුවක තැන්පත් මුදල් සඳහා පොලී විශ්ලේෂණය, විදුලි බිල විශ්ලේෂණය, ලීසිං, වැටුප් පද්ධති, මුදල් වර්ග කිරීම, ව්‍යාපාරයත ලාභ හෝ පාඩු විශ්ලේෂණය, Breakeven analysis, විභාග පරිගණකගත කිරීම, අදායම් බදු…

(මෙන්න හොඳම හරිය)
මධුසමය ගත කිරීමට හෝටලයට යන ගනුදෙනුකරුවන්ගේ බිල් සකස් කිරීම, කුරුමිණියෙක් පියාඹා ඇවිත් රූමත් තරුණියකගේ හැට්ටය උඩට වසන අයුරු Animation නිර්මාණය කිරීම, කැළයෙන් එලියට පැමිණෙන ඇනකොණ්ඩා, ළමුන් දෙදෙනෙකු සපා කා නැවත කැළයට යන අයුරු…

Graphic Designing
ව්‍යාපාරික ලාංඡන 25ක් නිර්මාණය කිරීම, ශාරුක්ඛාන් නිදාසිටින ඇඳක ඔබද එහි නිදා සිටින අයුරු Image නිර්මාණය කිරීම, විලියම්ගේ මංගල ඇඳුම ඔබ ඇඳගෙන කේට් සමඟ සිටින අයුරු Image නිර්මාණය කිරීම, නිලියකගේ ඇඳගෙන සිටින ගවුම ඉවත්කර වෙනත් ගවුමක් ඇන්දවීම, පාරට වැස්සක් වහින ආකාරය, දේදුන්නක් මුහුදට වැටෙන ආකාරය, රූමත් යුවතියකට මහළු පෙනුමක් ඇතුළත් කිරීම යනාදී නිර්මාණ ගැටලු 100ක්

අයියෝ මාර්කටින්ග්!

මුහුදු රළ මේ රෑ බොහෝ සැරය. බම්බලපිටිය වැල්ලක් නැති මුහුදු වෙරළේ කළු ගල් මතට වී අපි අනාගතය සැලසුම් කරයි.

“ඇවෙන්ජර් කාරයට මොකද බං කරන්නෙ? ඌ වැඩේ අනාගනියි වගේ.”
- “ඔව් බං. අපි නිසා ඌට ඇනගන්න දෙන්න බෑ. අනික ඌ මගෙ තිස්ස ඉස්කෝලෙ මට ඉංග්‍රීසි උගන්නපු මිස්ගෙ පුතා. ඌට විභාගෙ ඇනගන්න දෙන්න බෑ.”
“හ්ම්… අපි ඌට කියල කියල කොහොමහරි ගොඩදාමු. ඌට මේ අවුරුද්ද විතරනෙ තියෙන්නෙ.”

“මචන්, විභාගෙන් පස්සෙ මොකද කරන්නෙ?”
“වෙන මොනව කරන්නද බං. සෙකන්ඩ් ෂයි කරනවා ඇරෙන්න.”

“මට බ්‍රිටිෂ් කවුන්සිල් යන්නත් ඕනෙ. උඹ මොකද කියන්නෙ? එනවද?”

“පිස්සුද බං, රුපියල් 30,000ක් ගෙදරින් ඉල්ලන්න මට බෑ. උඹට නං මොකද, පවුලෙ තනි එකානෙ.”

“අපරාදෙ බං. අපි හරියට වැඩ කරානං උසස් පෙළ ගොඩදාගන්න එක මහලොකු ගේමක් නෙවෙයි කියල තේරෙන්නෙ දැනුයි. එක්කො මේ සෙකන්ඩ් ෂයි කියන එක නවත්තන්න ඕනෙ. නැත්තන් අපි හිතන්නෙ පළවෙනි පාරෙන් ගොඩදාන එකගැන නෙවෙයි, දෙවෙනි පාරෙන් ගොඩයන්නෙ කොහොමද කියල.”

“හරි කමක් නෑ. අපි ලබන පාර මේක ගොඩදාමු. රිවිෂන් යන්නෙ කාගෙද?”

“මට නං බෑ පැය ගණන් වාඩිවෙලා උඩබලාගෙන කියවනව බලාගෙන ඉන්න. ඒක තේරුමක් ඇති වැඩක් නෙවෙයි. පොඩි ගෘප් ක්ලාස් එකක් දාගත්තොත්? පිසික්ස් කාරය ඉන්නව නේද? “

“ඔව් පිසික්ස් ගොඩ දාගත්තහැකි. මැතට ඉතින් ජයතිලකගෙ පොත් වල පිහිට තමයි. “

“ආයෙ උඹල වල බහින්නෙ නැද්ද?”

“අපි සතියකට එක දවසක එමු. වෙනද වගේම සෙනසුරාදා හවසට මෙතන”

“උඹට ඔය ප්‍රිෆෙක්ට්කමත් එක්ක සෙකන්ඩ් ෂයි ගොඩදාන්න පුලුවන්ද? අනික BIT එකත් කරන්නෙ?”

“හිතුවොත් මොනවද බං බැරි, BIT කොහොමත් කරනව. එතකොට මාත් එක්ක උසස් පෙළ ලියන එවුන් කැම්පස් එකෙන් එළියට එනකොට මට ඩිග්‍රි එකත් ලැබිල අවුරුද්දකුත් ගිහින්.”

“හරි ඔය BIT එකෙන් වැඩක් තියෙනවද?”

“වැඩක් තිබුනත් නැතත්, මේක ඩිග්‍රි එකක්නෙව. නමට යටින් දාගත්තහැකි. අනික හැම ඩිග්‍රි එකක් වගේම මේකත් ලේසි නෑ”

“හ්ම් හ්ම්. බලහං, උඹල සංගම් වල හරි වැඩකරල තියෙනව, ඩීන්, උඹ වොලිබෝල් හරි ගහල තියෙනව. මම එහෙමවත් නැතිවනෙ මේක අනාගත්තෙ.”

“කෝ, අපි කොච්චර බැලුවද තෝව සංගමේ වැඩකට ඇදල ගන්න. කෝ ආවයි, හරක.”

“ස්නේප්, උඹනං ඔක්කොම අනාගත්තෙ කොහෙවත් යන වේසියෙක්ට ලව් කරන්න ගිහින්. කෝ, මොකද වුනේ? මහලොකු අවුරුද්දක ප්‍රේමය. උඹට අන්තිමට ඉතිරිවුනේ ඒකිට ලියපු කවි ටිකයි, කෙටි කතා ටිකයි විතරයි. අන්තිමට උඹට විභාගෙත් නෑ, ඒකිත් බොරුව කරල රට දාලා ගියා. දැන්වත් අර පිස්සුව හොඳද?”

“දැන් ෂේප්. ඒත් ඉඳල හිටල ආෆ්ටර් ඉෆෙක්ට්ස් තියෙනව. මොනව කරන්නද බං. හැමදේම වෙන්නෙ හොඳට නෙව.”

“ඔව් ඔව්. ඔය ආයෙ පටන්ගන්න හදන්නෙ තව එකක්.”

“පිස්සුද බං. අපි හොඳ යාළුවෝ විතරයි. අඩුමගානෙ ඒකි මෙඩිකල් ෆැකල්ටි තේරෙනකන්.”

“ඒකි එච්චර මීටරේද?
- අනේමන්ද බං.”

“උඹ යන්නෙ නැද්ද ගමේ, මොණරාගල?”

“විභාගෙට පස්සෙ ගිහින් එනව සතියක් විතර ඉඳල. ආයෙ රිවිෂන් පටන්ගන්නවනෙ.”

ඔව්. කොහොමහරි ගොඩදාමු. වැඩි කල් නෑ බං. මේ අවුරුද්දත් දන්නෙම නැතිව ගෙවිල යාවි…

ඡායාරූප: මලින්ත සමරකෝන්

කොහොමවුනත් කාන්තාවන්ට සම තැන හෝ නිසි තැන ලබාදීම අතින් ලංකාවට කිසියම්ම වූ ගෞරවයක් තිබෙන බව අමතක කළ යුතු කාරණයක් නොවෙයි. ශ්‍රී ලංකාවෙ බහුතර දෙනාගේ ආගම, එහෙම නැතිනම් රාජ්‍ය ආගම බුදු දහම, බෞද්ධ දර්ශනය ඇතුළෙත් පැහැදිලිව කාන්තාවන්ගෙ නිදහස තහවුරු කර තිබීම එක් අතකට ලංකාවේ ආඩම්බරයට කාරණයක්.

මේ කතාව කාන්තාවන්ට සම තැන හෝ නිසි තැන ලබාදීම පිළිබඳව නෙවෙයි. මේ තත්වය බොහොම බැරෑරුම්ව කතිකාවට ලක්කළ යුතු දරුණු මාතෘකාවක්.

අපි කවුරුත් කැමති නෑ කාගෙහරි අම්මකෙනෙක්ට මොනවහරි වැරදි දෙයක් කියන්න. කොටින්ම කිව්වොත් අපේ අම්මට කවුරුහරි මොනවහරි කිව්වොත්, අපිට තරහයනව. ඒක ස්වභාවිකයි. එහෙම නොවුනොත් තමයි පුදුමෙ.

හැබැයි. හැම අම්ම කෙනෙක්ම උතුම් නෑ. හැම අම්ම කෙනෙක්ම උතුම් කියල හිතාගෙන ඉන්නවනම්, මේ ලිපිය කියවල ඉවරවෙනකොට ඔබ කම්පනයට පත් වෙලා තියෙයි. කියවලා ඉවරවුනාට පස්සෙ කියන්න එපා මම මුලින් අනතුරු ඇඟෙව්වෙ නෑ කියලක්!

මේ මව් පදවියේ උතුම්කම නොදත් මව්වරුන්ගෙ එක පැත්තක්. මේක සම්බන්ධ වෙලා තියෙන්නෙ ගණිකා වෘත්තියත් එක්ක.

කෙනෙක් ගණිකා වෘත්තිය තෝරගන්න හේතු කිහිපයක් තියෙනව. බොහෝ විට මුදල් ප්‍රශ්න, එහෙම නැතිනම් යම් කිසි කෙනෙකුගේ පෙළඹවීම මත හා බලහත්කාරකම මත යම්කිසි කෙනෙක් ගණිකා වෘත්තියට පෙළඹෙනව. හැබැයි, තමන් ගණිකාවක් වීම නිසා තමුන්ගෙ දුවත් ගණිකාවක් කරන්න ඒ මව පෙළඹෙනවානම්, මොකද කරන්නෙ? මුදල් ප්‍රශ්න නිසා තමන්ගෙ දරුවාගෙ යහපත වෙනුවෙන් තමන් ගණිකා වෘත්තිය තෝරාගෙන ඒ දරුවාට කවල පොවල අධ්‍යාපනය දීල ඒ දරුවට යන්න පාර හදල දෙනව වෙනුවට මමත් ගණිකාවක්, උඹත් ගණිකාවක් වෙයන් කියල අර ගෑනු දරුවාව ගණිකාවක් වෙන්න වැඩකටයුතු සලසන එක හොඳ වැඩක් නෙවෙයි නේද? ඒ දුව ස්ව කැමැත්තෙන්ම ගණිකා වෘත්තිය තෝරාගැනීම වෙනම කතාවක්. ඒත් බලහත්කාරයෙන්?

බොහෝවිට මේ පෙළඹවීම කරන්නෙ ඒ පවුලෙම තවත් පිරිමි කෙනෙක් අතින් අර ගැහැණු දරුවාව පෙළඹවීමට ලක්කිරීමෙන් සහ පූර්ණ ලිංගිකව හෝ අර්ධ ලිංගිකව දූෂණයෙන්. ඊට පස්සෙ අර ගැහැණු දරුවා මානසිකව වැටෙනව. තමන් ගැන තේරුම්ගන්න පුලුවන් එකම කෙනා විදිහට තමන්ට තමන්ගෙ අම්මව පේනකොට ඒ අම්මගෙන් උපදෙස් පතල අම්මත් ඒක ගණන් නොගෙන හිටියොත් මොකද වෙන්නෙ? අන්න එතනින් තමයි බොහෝ දේවල් පටන්ගන්නෙ.

ඒක තමයි බොහොම සුලබ පැතිකඩ. අනිත් එක බොහෝ දෙනා නොදකිනා පැත්තක්. මේක ඉහළ පන්තියේ පවුල් වලටත් වඩා වැඩියෙන් සිද්ධ වෙන්නෙ සමහර ඉහළ මධ්‍යම පන්තියේ පවුල් වල. දුව යන්නෙ ඉහළ පාසලකට සහ මවත් සෘජුව ගණිකා වෘත්තියේ නොවන රැකියාවක් කරනවා. මේ මව සෙල්ලක්කාර චරිතයක්. තමන්ගෙ වයසට බොහොම අඩු, පිරිමි ළමුන් පොළඹවාගැනීම සහ ඔවුන් සමඟ #බලධාරියා-විසින්-කපාහරින ලදී#. මේ කාන්තාව අර තමන්ගෙ දුව සෝෂල් කිරීම, සමාජගත කරනු පිණිස ගෙදර කවුරුත් නොමැති වෙලාවට අර තමන් එක්ක ඉන්න පිරිමි ළමයෙක් ගෙදර එවල දුවට අත්දැකීම් ලබාදෙන්න පටන්ගන්න පුලුවන්. ඒක තනිකරම වෙන්නෙ දුවගෙ කැමැත්තෙන් නොවෙයි. තමන්ගෙ අම්මයි තාත්තයි අතර ඇතිවෙලා තියෙන අනිත් ආරවුල් මදිවට දැන් තමනුත් පත්වෙලා ඉන්න තත්වය නිසා තවත් පවුලේ ආරවුල් ඇතිකරන්න කැමති නැති දුව නිහඬ ජීවිතයක් ගතකරන්නත්. අර පෙළඹවීම් සහ ලිංගික පීඩනයට යටත් වෙන්නත් පටන්ගන්නවා. ඒ වගේම අර මව විනෝද චාරිකා යනකොට අර ගෑනුළමයාව ගිහින් තවත් පිරිමි ළමයෙක් ළඟින් අසුන්ගන්වනවා… මේ හැමදේම කරන්නෙ මව වගේ දුවක් බිහිකිරීමට. තමන් කැමැත්තෙන් පිරිමි ළමයෙක් ළඟින් අසුන්ගැනීම සහ මව විසින් ප්‍රසිද්ධියේ…

“ආ ඔයා මේ අයිය ළඟින් වාඩි වෙන්න දුව.”

කිව්වාම අර ගෑනු ළමයාට එතනින් වෙන තැනකටත් යන්න බැරි මානසික ගැටුම්කාරී තත්වයක් උදාවෙනවා නේද?

විනෝද චාරිකාවේ මුකුත් නොවුනත්, අර පිරිමි ළමයා ගෙදරට එන්න පටන්ගන්නවා. ඊට පස්සෙ ගෙදර කවුරුත් නැතිවෙලාවට. ඊට පස්සෙ… බලහත්කාරකම්.

අර දියණිය, ඊට පස්සෙ තමන්ගෙ හැම වේදනාවක්ම සඟවගන්නවා. ඒ වගේම සමහර විට ඇගේ ජීවිතයට පෙම්වතෙක් ඇතුල්වෙන්නත් පුලුවන්. ඒත් මේ ප්‍රශ්න නිසා ඒ ආදරය කඩා වැටෙන්න අරගෙන තවත් ආරවුල් රැසකට මුලපුරන්න ගන්නව. පෙම්වතාගෙ ජීවිතයත්, අනාගතයත් එයින් පසු අනතුරේ!

අපිට මේක වලක්වන්න ගන්න පුලුවන් පියවර මොනවාද?

ඇත්තටම මේක ළමා හා කාන්තා කාර්යාංශයට නවත්වන්න පුලුවන් දෙයක් නෙවෙයි. මොකද බොහෝ දෙනා කැමති නැහැ තමන්ගෙ අම්ම ගැන එහෙම කතා කරන්නත්, තමුන්ගෙ පවුල් ආරවුල් ගැන පිටට දෙන්නත්. හැබැයි ළමා හා කාන්තා කාර්යාංශය සහ පොලිසීය මේ වගේ දේවල් පිළිබඳව උපදෙස් දෙන්න පුලුවන් රහස්‍යභාවය ආරක්ෂා කරන උපදේශන සේවාවක් පවත්වාගෙනයාම හා ඒ පිළිබඳව දැනුවත් කිරීම ඉතා වැදගත්.

ලිංගිකත්වය බොහොම සාමාන්‍ය දෙයක්. ඒත් අනිසි පෙළඹවීම් මත, විශේෂයෙන්ම මවගේ හෝ පියාගේ පෙළඹවීම් මත? ඒකනම් භයානක තත්වයක්. හැම අම්ම කෙනෙක්, තාත්ත කෙනෙක් එහෙම නොවෙයි කියල මතක තියාගන්න. මේ තත්වය බොහොම සුලුතර තත්වයක් වුනත්, අර දියණිය සහ අර දියණියගෙ අනාගතය? ආදරය? තමන් විසින්ම තමාව විනාශ කරගැනීම අපිට නොසලකා හරින්න පුලුවන් කියමු. ඒත් අනුන්ගේ, විශේෂයෙන්ම තමන් ආදරය කරන අයගේ පෙළඹවීම මත අනවශ්‍ය ගැටලුකාරී තත්වයකට පත්වීම?

ඒත් මේ තරග වල ප්‍රමිතිය කොහොමද? මම දැක්ක එක්තරා මයිල් කැපීමට උදව් දෙන වෙළඳ භාණ්ඩයක්, ෆේස්බුක් හරහා පවත්වන තරගයක්. ඒ තරගය තමයි, තමන් පෙනී සිටින පුද්ගලික ඡායාරූපයක් අප්ලෝඩ් කරල, ඒකට ලැබෙන ඡන්ද ප්‍රමාණය වැඩි කරගන්න එක. අනේ මේ ලස්සන ගෑනු ළමයි තමන් සුපිරිසිදුව මවිල් බෑ බවට සහතිකයක්, ෆේස්බුක් පිටුවට අප්ලෝඩ් කරල.

උන්ට හොඳනං අප්ලෝඩ් කරන්න, අපිට මොකද?

හරි. ඒව දැක්කම අපේ ඇහැත් ගිණිකන වැටෙනවා තමයි. ඒත් මේ අයගෙ පොටෝ වලට මොකද වෙන්නෙ? මොනවද මේ අයගෙ privacy policies? ලෝකෙ හතර වටේම අයට මේ පොටෝ බලන්න පුලුවන්ද?

ලංකාවෙ Adults වෙබ් අඩවි තහනම් කරපු එකේ. මේ ගැන අවදානම අඩුවෙන්න පුලුවන්. ඒත් ඊට වඩා දරුණුම දේ තමයි, මේ ෆේස්බුක් පිටුවලින් උස්සන ඡායාරූප, තප්පර දෙකක් ඇතුළත ElaKiri.com වගේ පට්ට ආතල් වෙබ් අඩවියක, OMG :O . Sexy Sri Lankan Girls වගේ thread එකක් ඇතුළට වැටෙන එක.

අන්තර්ජාලය ඇතුළෙ මේව වැටෙන එක අපිට නවත්වන්න බෑ තමයි. ඒත් කොහොමද තමුන් කසාද බඳින්න ලංවුනාම මනාල පාර්ශවේ වැඩිහිටියෙක්ට අහුවෙනව මේ වෙබ් අඩවිය. මෙන්න ඡායාරූපයක් තියෙනව. තමුන්ගෙ නෑදැ පුතා බඳින්නෙ මේ ගෑනු කෙනා. “අනේ පුතේ, මේ කොහෙවත් යන වෛශාවක්ව කසාද බඳින්න එපා, මං උඹට හොඳ එකක් හොයල දෙන්නං” කිව්වොත් තියෙන ආතල් එක? ඇත්තටම අනවශ්‍ය ප්‍රශ්නයක් නේද?

තමන් වෛශ්‍යාවක් නොවුනත්, අන්තර්ජාලය ඇතුළෙ තමන්ගෙ වෛශ්‍යා ප්‍රතිරූපයක් නිර්මාණය වෙලා තියෙන්න පුලුවන්. Fake profile හදල සිඟිති ආතල් ගන්න දේශප්‍රේමී ලාංකිකයෙකුට තමන්ගෙ ඡායාරූප හොඳ සම්පත්!

මේ ළඟදි තව එකක්. එක්තරා ලංකාවෙ FM නාලිකාවකින් කරන වෙබ් පිටුවක ආදර ගීත ඉල්ලුම් කරන ගෑනු ළමයින්ට පැණි හලන නිවේදකයෙක් ගැන කතාවක් ගියා. ඉතින් අර ගෑනු ළමයට කෝ පුද්ගලිකත්වයක්? ඒක නිසා, සෝෂල් මීඩියා-සෝෂල් ඩිසීස් එකක් වෙන්න දෙන්න එපා!

හරිහැටි වෙබ් අඩවියක්, තමන්ගෙ වැඩසටහන ගැන හරියට සටහනක් ඒ ආයතනයට නැතිනම්, (බ්ලොග් එකක් ඒ ආයතනයට තියෙනවානං වඩා සුදුසුයි!) සහ හරිහැටි privacy policy එකක් නැත්තං ඒ අයගෙ දේවල් වලට නැවිල දෙන්න යද්දි පරිස්සමෙන්!

මා ප්‍රිය හිතවත් සෝෂල් මීඩියා නෝනාවරණි, මහත්වරුණි, කරන මඟුලක් හරිහැටි සම්මතයක් ඇතුව කරන්න. ඔබගේ නොමිලේ කේක් කෑල්ලට ඉස්තූතියි…

ප.ලි: ඔය දෙන කේක් කෑල්ල, යට ඇඳුම, ටොපිය, ඩිස්කවුන්ට් එක දෙන්නෙ ඇත්තටම නිකන් නෙවෙයි. වැඩිපුර නොහිතුවත් ලොකු මාකටින් propaganda එකක් ඇතුළෙ. ඉතින්, පරිස්සමෙන්.

ප්‍රධානම බ්ලොග් කියවනය වන සිංහල බ්ලොග්කරුවන්ගේ සංසදයේ, ​සිංහල බ්ලොග් කියවනය දිහා බැලුවම දැනට ඇතුළත් වුන බ්ලොග් අඩවි ප්‍රමාණය එක්දහස් එකසිය දහ නවයක්. මේක පහුගිය අවුරුද්දු දෙකත් එක්ක බැලුවාම 200%ක විතර වැඩිවීමක්. (හරිහැටි ගණන් බැලීමකින් තොරව කට වහරෙන් අර්ථ දක්වනවානං) ඒත් ඒ හා සාපේක්ෂව ගුණාත්මක කියවීමක් කරන්න පුලුවන්ද? මේක නිකන් හරියට ලංකාවෙ පාර්ලිමේන්තුව වගේ. ඔළු ගාණ (මගේ ඔළුවත් ඇතුළත්ව) කොච්චර වුනත් කිසිම ගුණාත්මක භාවයක් නෑ.

(මාත් ඇතුළත්ව අනිත් අයත් ලියන) පුද්ගලික කතා-ස්වයං වින්දන කතා හැරුණ කොට අන්තර්ජාලයේ සිංහල කියවන්නන්ට වෙන හොඳ කියවීමක් ඇත්තේම නැද්ද?

තවත් දෙයක්, කට්ටිය බ්ලොග් ලියන්නෙ සින්ඩියකට වැටෙන්න බලාගෙන මිසක්, තමන්ගෙ ස්වයං අරමුණු සාක්ෂාත් කරගන්න නෙවෙයි වගේ. එහෙම කරන අය ඉන්නෙ එකක්-දෙකක් වගේ පිරිසක්. ඒ වගේම කට්ටිය ලියන්නෙ කමෙන්ට් බලාගෙන, හිට්ස් බලාගෙන. ඒක වැරදියි. තමන් අන්තර්ගතය නිර්මාණය කරන්න ඕනෙ තමුන්ට ඕනෙ විදිහට. මේක නිකන් රටේ ජනාධිපතිට හරි විපක්ෂ නායකට හරි තමන්ගෙ ළමය හදන්න දීල (ඒ අයගෙ ළමයි හැදීමේ හැකියාව ගැන කතා නොකර ඉමු නේද?) පැත්තකට වෙලා බලාගෙන ඉන්නවා වගේ වැඩක්. සින්ඩිකේටර මත යැපෙන්න එපා. හිට්ස් ලැබෙන්න ඕනෙ තරම් විකල්ප තියෙනවා. අන්තර්ගතය ලස්සන නම් එතනට හිට්ස් අනිවාර්යෙන්ම වැඩි වෙනවා සත්තයි. Google, Google Reader, Twitter, Buzz, Facebook සහ Social Bookmarking tools තියෙන්නෙ ඒකට තමයි.

මේ අවකාශය ඇතුළෙ පෙම් කෙළින, බූට් කන තරුණ තරුණියෝ විතරක් ඉඳල මදි. මේකට දෙමව්පියෝ, සාදාචාරවාදීන්, රස්තියාදුකාරයින්, ගුරුවරු, වඩුවො, බේබද්දො, ගණිකාවො, සල්ලාලයො, වෛද්‍යවරු, කුකරි ක්ලාස් කාරයො, සැලොන් කාරයො අනිවාර්යයෙන්ම ඕනෙ.

ඒ කිව්වෙ මෙහෙමයි… දැනටමත් වෙදකම, ගුරුකම වගේ දේවල් ගැන ලියන අය ඉන්නවා. හැබැයි ටිකයි. තව වැඩිවුනොත් තමයි වටින්නෙ. ඒක තනි වෙදෙකුට, ගුරුවරයෙකුට විතරක් කරන්න බෑ. තව අය එතනට ඕනෙ. ස්ටයිල් ගැන කාලයක් කෙරුණ බ්ලොග් එකත් අතෑරල දාලා…

මේක මේ කනෙන් ඇදල බලෙන් ලියවන්න හදන ලිපියක් නෙවෙයි. කොහොමත් කනෙන් අල්ලන්න තරම් මට උස මදි. මම කියන්නෙ කට්ටියට තවත් බොහෝ දේවල් කරන්න පුලුවන් කියල හැඟීමක් එන්න ඕනෙ.

තව කට්ටියක් Social Media ගැන කොහෙන්හරි course එකක් කරල, ඒක ලංකාවට ඇප්ලයි කරන්න හදල ලංකාවෙ බිස්නස් “so called win-win situation” එකට කරන්න හදනව. කොහොමද, ගෙදරට බොරු කියල, ක්ලාස් කට් කරල කොම්පැණියකින් තියපු පාටියකට ගිහින් තමන්ගෙ පොටෝ එකක් පත්තරේ පලවුනාම තියෙන ආතල් එක? කෝ අපේ මිනිස්සුන්ගෙ privacy policies?

වෙලාවකට හිතෙනව මේ රටේ විශ්ව විද්‍යාල වලට හෙණ ගහලද කියලත්. ඒක විශ්ව විද්‍යාල වල වරදද? ඉගෙන ගන්න එවුන්ගෙ වරදද? ක්‍රමේ වරදද?

අයිය මේ දවස්වල ලියන්නේම නැද්ද?

මගේ හොඳම මිතුරිය අසයි. ලියන්නට බොහෝ දේ තිබුනත් ලිවීමෙන් කාට හෝ සෙතක් අත්නොවේ යැයි සිතීමෙන් අනවශ්‍ය ලියවිලි ලිවීම පාලනය කරගැනීම ජයග්‍රහණයකැයි සිතමි. නැතිනම් ලියවෙන්නේම ආදරය වැනි අනවශ්‍ය, ජුගුප්සානයක මාතෘකා බැවිනි ඒ. කෙසේ නමුත් ළඟදි සිත හිතට දැනෙනා සිතිවිල්ලක් නිසා නැවත ලිවීම ආරම්භ කළෙමි.

මීට දින දෙක තුනකට කලින් දහ-නවවෙනි වෙනි උපන්දිනය සමරද්දි මට හිතාගන්න බැරි එකම දෙය වුනේ මගෙ වයස. මට හිතෙන්නෙම නෑ දැන් මට වයස අවුරුදු දහ-නවයයි කියල. හිතෙන්නෙම අවුරුදු දහසයක් හරි දාහතක් හරි වගේ කියල. එහෙම නැත්තං ඊටත් අඩුවෙන්. එහෙම හිතෙද්දි තමයි හිතුනෙ මීට වඩා වගකිවයුතු පුරවැසියෙක් වෙන්න ඕනෙ නේද කියල. සමහර විට අවුරුදු දහසයේදී දාහතේදී මම මීට වඩා වගකීම් සහිතයි. ඒ කියන්නෙ දැන් ජීවිතේ වෙනස් වෙලාද?

ඔව්. අත්දැකීම් ලබද්දි මිනිස්සු සෑහෙන්න වෙනස් වෙනව. සමහර විට ඒ අත්දැකීම් බොහොම නපුරු-දරුණු සහ ජුගුප්සාජනක අත්දැකීම් වෙන්න පුලුවන්. කොහොම නමුත් සැලකිය යුතු කුඩා කාලයකදී තමන්ට ඇතිවෙන බාහිර බලපෑම් නිසා තමන් වෙනස්වීම තමන්ට හොඳනම් ඒක අනිවාර්යයෙන්ම කරගන්න ඕනෙ. නැතිනම් බොහෝ පසුතැවීම් වලට ලක්වෙන්න සිදුවේවි.

කොහොම නමුත් මේ දවස්වල ජීවිතේ විඳිනවා බොහෝ අවුරුදු ගාණකට පස්සෙ. හරියටම අවුරුදු දෙකකට විතර පස්සෙ. රස්තියාදු ගහන්නයි පිස්සු කෙලින්න යාළුවෝ ඉන්නවනම්, කියවන්න පොත් තියෙනවනම්, බලන්න චිත්‍රපටි තියෙනවනම්, වැඩක් නැති වෙලාවට (ඕනෙමනම්) porn තියෙනවනම්, තමන්ගෙ කියල දෙයක් ගොඩනගාගන්න ඉගෙනීම කියල දෙයක් තියෙනවනම් ලෝකෙම නැති විකාර ප්‍රශ්න තමන්ට දීල තමන්වත් අත්හැර ගියපු කෙනෙක් ගැන හඬා වැලපෙන්නෙ මොකද? ඒ වගේ දේකට කාලය නාස්ති කරනවාට වඩා හොඳයි වහ ටිකක් කාලා මැරෙන එක අනුන්ට වදයක් නොවී. ගොඩ එන්න උත්සාහ කරල බලන්න. බලල බැරිම නම්, මැරෙන්න. සරලයි. සමහර විට මැරෙන්න උත්සාහ කරද්දි හරි, කරපු ගොන්කම් තේරිලා ගොඩ ආවොත් මල්ලි එදාට අන්න උඹ දිනුම්! අනික තේරුම් ගන්න, හැම වෙලාවෙම අනේ මගේ පැටියෝ-ඔයා මගෙ පණ-මං ඔයාටම විතරයි ආදරේ කියල දැවටි දැවටි ලෝකෙම ඉන්න එවුන් එක්ක හැමිණෙන්න හදන ගෑනු/පිරිමින්ට වඩා අනේ පලයං යකෝ යන්න කියල එක වෙලාවට එක හිත තියාගන්න ගෑනු/පිරිමි සිරා. තනිවෙන, එහෙම නැත්තං Single වෙනව වගේ සිරා දෙයක් මේ ලෝකෙ තවත් නෑ ජීවිතේ සතුටින් ඉන්න නම්. ඒ වගේම Relationship එකකට වැටුනත් තමන්ට දැනෙනවනම්, තමන් තවමත් Single ඒ වගේම නිදහස, අන්න ඒ Relationship එක කවදාවත් break කරගන්න එපා. මේක නිකන් මිදි තිත්තයි වගේ කතාවක් නෙවෙයි. තිත්ත වුනත් ඇත්ත.

නම්බුව රැකගන්න ඕනෙ නිසා කටයි-පුකයි වහගෙන ලෝකෙට පරකාසෙ දීගෙන ඉන්න මිනිස්සු ඕනෙ තරම් මම දැකල තියෙනව. තමන් පොතෙන් උපදේශනේ හරි මොකක්හරි තියරියක් ඉගෙනගෙන ඒකෙන් ලෝකෙ වටේම එවුන්ට උපදෙස් දුන්නත් වැඩක් නෑ තමන්ගෙ ගෑණි තමුන් ඇර අනිත් වෙන ඕනෙම එකෙක් එක්ක නිදාගන්නවනම්. තමුන්ගෙ ළඟ ඉන්න දුවව වේස ගෑණුන්ගෙන් ආරක්ෂා කරගන්න බැරිනම්, තමුන්ගෙ දුවගෙ පුතාගෙ සිතුම් පැතුම් තේරුම් ගන්න බැරිනම්, ඒ උපදේශනයෙන් තඹ සතේක වැඩක් නෑ කියල මිනිස්සු තේරුම්ගන්න ඕනෙ.

ඔය Ladies first, කාන්තාවන්ට හොඳින් සලකන්න කියල ධනපති මිනිස්සු තියරි හදන් ඉන්නෙ උන් ලෝකෙටම උසස් කියල හෙන ආසාවෙන් පෙන්නන්න. හැම ගෑනිම එක වගේ නෙවෙයි. තමන්ගෙ අම්ම කියන්නෙ අම්ම. සහෝදරී කියන්නෙ සහෝදරිය. ආදරවන්තිය කියන්නෙ ආදරවන්තිය සහ වෛශ්‍යාව කියන්නෙ වෛශ්‍යාව. ඒ-ඒ අයට ඒ-ඒ සැලකිය යුතු විදිහෙන් සලකන්න. නිකන් තියරි ඔළුවෙ තියාගෙන ඉන්න මැට්ටෙක් වෙන්න එපා.

පළවෙනි පාර විභාගෙන් ෆේල් වෙයි. අත්දැකීම් අරගන්න. දෙවෙනි පාර ගොඩදාගන්න, තමුන්ට කුණුහරුපයක් කියන්න ඕනෙ නම් ඕනෙ තැනක ප්‍රසිද්ධියේ බය නැතුව සුද්ද සිංහලෙන් කියල දාන්න. කුණු ගෙදර ගෙනියන්න බැරිනම් පරිසරය දූෂණය වෙයි කියල දෙපාරක් හිතන්නෙ නැතුව, ළඟ කුණු කූඩයකුත් නැත්තං විසි කරල දාන්න. එච්චරයි.